OpenMobile » Android

Test nawigacji samochodowej od Google

Bartek Nowak — Mon, 26 Jul 2010 23:09:40 +0000

Postanowiłem przetestować bezpłatną nawigację Google. Pamiętam jak wiele mówiło się o niej, gdy po raz pierwszy została zaprezentowana ponad pół roku temu. Niektórzy nawet wieszczyli zmierzch tradycyjnych programów tego typu. Google miało zmiażdżyć swoją usługą Tom Toma i Garmina, a telefony z Androidem wyprzeć dedykowane urządzenia do nawigacji GPS. Jak na razie nic z tego, potentaci ciągle trzymają się mocno, chociaż na pewno przesunęli swoje zainteresowanie w kierunku aplikacji mobilnych, głównie dla iPhone’a. Na liście najszybciej zyskujących popularność aplikacji w AppStore UK na pierwszym miejscu jest TomTom UK (50 funtów, około 240zł), na trzecim TomTom Western Europe (53 funty, około 250zł), a na czwartym CoPilot Live UK (20 funtów, około 100zł). W pierwszej 25-tce mamy jeszcze TomTom Europe (70 funtów, około 340zł), a tuż za nią CoPilot Live Europe (38 funtów, około 180zł). Całkiem nieźle jak na tak drogie programy. W Android Markecie, płatna konkurencja Google Maps też radzi sobie całkiem nieźle. CoPilot Live UK jest na 3 miejscu w kategorii travel (24 funty, około 120zł), a CoPilot Live Europe na ósmym (50 funtów). Tom Tom niestety nie wypuścił jeszcze swojej aplikacji dla Androida.
Jak na tle konkurencji wypada Google Maps? O tym w dalszej części tekstu.

Do testu użyłem telefonu HTC Desire i Google Maps 4.3.0. Sprawdzian trwał dwa dni – 130 kilometrów po autostradzie i około 30 kilometrów w mieście.

Obsługa programu jest banalnie prosta, odpalamy Mapy, wybieramy opcję Directions i wpisujemy miejsce docelowe. Aplikacja będzie próbowała nam podpowiedzieć miejsce już po wpisaniu pierwszych paru liter. Następnie wciskamy Go i po kilku sekundach mamy wyznaczoną trasę na mapie plus szczegółowy jej opis. Opcje konfiguracyjne są bardzo ograniczone, możemy jedynie nakazać ominięcie dróg płatnych i autostrad. Program oferuje też możliwość wybrania alternatywnej trasy wraz z informacją, o ile nasza podróż może się wydłużyć, gdy ją wybierzemy.

Między mapą a opisem można błyskawicznie się przełączać, wystarczy kliknąć w wybrany punkt na trasie i już przenosimy się do odpowiedniego miejsca opisu. Działa to też w drugą stronę.

Mapę można powiększać przyciskami +/- w prawym dolnym rogu lub po prostu za pomocą „szczypania”. Niestety „pinch to zoom” w Desire nie działa tak precyzyjnie jak w iPhone. Obraz powiększa się skokami więc nie da się dopasować zoomu idealnie do naszych potrzeb – program albo go nieznacznie powiększy albo pomniejszy.

Program nie jest domyślnie wyposażony w głosową nawigację, trzeba doinstalować text-to-speech. Pliki są dostępnie bezpłatnie w Android Markecie.

Problem zaczyna się gdy nawigacja do nas przemówi. Tak przeraźliwie bezosobowego, mechanicznego głosu nigdy nie słyszałem. Już po 5 minutach człowiek ma dość. Nie ma tu żadnego porównania do naturalnego, seksownego kobiecego głosu, który znam z TomToma (w wersji angielskiej, polska wersja jest zbyt sztuczna). Poddałem się po paru kilometrach i po prostu ściszyłem telefon do maksimum.

Interfejs aplikacji jest prosty i moim zdaniem brzydszy niż w konkurencyjnych programach. Na ekranie mamy czas pozostały do osiągnięcia celu, wskazówki co do następnego skrętu i kompas. Brakowało mi przede wszystkim prędkości i ostrzeżeń o przekroczeniu dopuszczalnych limitów, czasu podróży i prognozowanej godziny dojazdu. Idealnie ma to poukładane TomTom (obrazek po prawej), wszystko na dole, na osobnym pasku, czytelne i łatwo dostępne. Google porozrzucało swoje oznaczenia po całym ekranie.

Niezbyt podobała mi się też skala mapy, moim zdaniem jest za mała, a zmienić się tego niestety nie da. Nie ma problemu gdy jedziemy po autostradzie, ale w mieście, przy dużym zagęszczeniu ulic można łatwo przeoczyć właściwy skręt.

Program automatycznie przełącza się w tryb nocny – czyli przyciemnia obraz żeby nie raził oczu. Możemy tez zamiast mapy oglądać zdjęcia satelitarne, ale w praktyce na niewiele się to przydaje. Obraz jest po prostu zbyt pomniejszony, żeby można było rozpoznać budynki, które mijamy.

Mimo tych wad muszę przyznać, że nawigacja Google sprawowała się w trasie dość dobrze. Pewnie wskazywała optymalną drogę, nie zauważyłem żadnych opóźnień w ładowaniu map. (dla niezorientowanych – Google Maps nie ma wbudowanych map, za każdym razem ładuje je z internetu.)

W każdej chwili możemy obejrzeć całą trasę, a na niej zaznaczony aktualny traffic. Gdy w Glasgow natrafiłem na roboty drogowe, odcinek ten wyświetlił się w zmienionym kolorze.

Wszystko wydawałoby się w porządku, program w końcu spełnił swoją funkcję i doprowadził mnie do celu, gdyby nie błędy. Po mniej więcej 50 kilometrach nagle pojawił się komunikat „searching for GPS”. Byłem zaskoczony bo ikona na górze ciągle pokazywała pełny zasięg, a normalnie przecież powinna w takich przypadku zacząć „migać”. Pomyślałem, że poczekam chwile i wszystko wróci do normy. Nic z tego, 10 kilometrów i dalej nie działa, 20 kilometrów – nic się nie zmienia. Na ekranie miałem jedynie pomniejszoną mapę z zaznaczona trasą – żadnego śledzenia samochodu czy wskazywania kierunku. Jako, że wszystko odbywało się na autostradzie, nie było mowy o zatrzymaniu się na poboczu i sprawdzeniu telefonu. W końcu zrezygnowany, wyłączyłem nawigację, ale coś mnie tknęło, włączyłem ją ponownie i nagle okazało się, że wszystko jest w porządku. Program normalnie wskazuje drogę jakby nic się nie stało.

Drugi dzień testów to krążenie po mieście od punktu do punktu. Chciałem sprawdzić jak aplikacja będzie się sprawować w obliczu dość sporego zagęszczenia dróg, często jednokierunkowych. W sumie wskazałem około 8 rożnych celów w różnych częściach miasta. Za każdym razem wpisywałem tylko kod pocztowy (w Wielkiej Brytanii kod pocztowy nie tylko wskazuje miasto/pocztę ale konkretną ulicę, a czasem nawet określony budynek). Nawigacja bez problemu znalazła wszystkie adresy i mnie do nich doprowadziła. Fajną opcją jest wyświetlenie na ekranie zdjęcia budynku (pobranego ze street view) po dotarciu do celu. Dzięki temu odpada nam szukanie danego adresu po numerach, patrzymy na zdjęcie i od razu wiemy gdzie mamy się udać.

Niestety błędy i tym razem dały o sobie znać. Nie był to jednak problem z GPSem jak poprzednio. Nagle po prostu ekran zrobił się czarny i tyle. Nawigacja ciągle działała bo słychać było głos wskazujący drogę, ale obraz znikł. Podobnie jak poprzednio, pomógł restart programu.

Podczas testów sprawdziłem też zużycie baterii. Zawsze zaczynałem z telefonem naładowanym na 100% i nie wyłączałem go przez całą drogę, ani nie podłączałem do ładowarki. Niestety za pierwszym razem nieopatrznie zostawiłem ustawioną, animowaną tapetę, co mogło wpłynąć na ostateczne wyniki. Przedstawię więc rezultaty z drugiego dnia (na screenach poniżej).

Jak widać, niewiele ponad 2 godziny ciągłej pracy wydrenowały baterię do 20%. Lepiej więc nie wyruszać w trasę bez samochodowej ładowarki. Ciekawie prezentuje się też liczba wysłanych i pobranych danych, odpowiednio: 246 KB i 1.53 MB. Całkiem nieźle, myślałem, że ciągłe ładowanie map, będzie wymagać dużo więcej.

Nawigacja od Google spełnia swoje zadanie. Nie jest to tak zaawansowany produkt jak programy TomToma czy CoPilota, ale użytkownikom, którzy potrzebują przewodnika tylko okazjonalnie, powinna w zupełności wystarczyć. Na dłuższe trasy jednak raczej bym jej nie zabierał, szczególnie gdy podróżujemy sami i nie znamy drogi, chociażby pobieżnie. Zawsze może bowiem wysiąść nam w najmniej odpowiednim momencie, np. na dużym, autostradowym skrzyżowaniu, kiedy trzeba szybko podejmować decyzje i nie ma czasu na restart programu.
Google Maps nie sprawdzi się też w podróżach zagranicznych z powodu wysokich kosztów internetu via roaming. Guardian wyliczył, że 800 kilometrów we Francji to koszt rzędu 200 funtów czyli prawie 1000zł – tyle ile nowa, dedykowana nawigacja samochodowa.

Ja sam wole wydać parę złotych i kupić sobie CoPilota lub TomToma w wersji dla telefonu, a PDA, który dotychczas spełniał funkcję nawigacji, wyląduje zapewne na cmentarzysku nieużywanych gadgetów w mojej szufladzie. Z Google Maps już raczej nie będę korzystał.

Sorry Folks – Nexus One wyprzedany

Bartek Nowak — Wed, 21 Jul 2010 17:58:37 +0000

O tym, że Google wycofuje się z bezpośredniej sprzedaży Nexusa One, słyszeliśmy już od maja, nie znaliśmy tylko konkretnej daty. Teraz już wszystko wiadomo – zapasy telefonu się wyczerpały i dzisiaj wszystkich zainteresowanych wita tekst: „Sorry, folks… The Nexus One is no longer available for purchase directly from Google. For more information on how to purchase the Nexus One, check out our help center.” (Nexus One nie jest już dostępny bezpośrednio od Google. Więcej informacji o tym gdzie go kupić, można znaleźć w naszym centrum pomocy).

Google zakończył więc wreszcie swój nieudany eksperyment i promuje teraz tradycyjną dystrybucję za pośrednictwem telekomów. Trochę szkoda. To, że smartfon Google był dostępny online, bez kontraktu, simlocka i z aktualizacjami systemu niezakłóconymi przez żadnego operatora, dawało mu wyjątkowy status. Gdyby chociaż Google zadbało o włączenie go do oferty wszystkich liczących się firm telekomunikacyjnych można by liczyć jeszcze na jakiś sukces. A tak mamy do wyboru jedynie Vodafone (Australia, Niemcy, Włochy, Hiszpania, Wielka Brytania) i SFR we Francji (w którym Vodafone ma 44% udziałów). O innych krajach już się praktycznie nie mówi. Sorry folks…

Antyhakerski bezpiecznik w Droidzie X

Bartek Nowak — Fri, 16 Jul 2010 00:06:08 +0000

Jedną z najciekawszych zalet Androida jest ogromne grono niezależnych developerów, którzy bezinteresownie rozwijają możliwości systemu, dając użytkownikom nowe opcje wiele miesięcy przed tym, zanim zrobią to oficjalni producenci. To dzięki nim posiadacze przestarzałych telefonów mogą doświadczyć dobrodziejstw Froyo, a ci którzy kupili swoją komórkę na ebayu/allegro szybko pozbyć się niechcianego brandingu. Producentom telefonów oczywiście niezbyt się to podoba, ale dotychczas przymykali na to oko, w końcu to dzięki modyfikacjom taką popularność zyskały smartfony firmy HTC. Pierwszą firmą, która oficjalnie zwróciła się przeciw moderom jest Motorola. Jak powiedział Lori Fraleigh, jeden z managerów MOTODEV:

„Rozumiemy, że jest społeczność deweloperów zainteresowanych eksperymentowaniem z Androidem i flashowaniem telefonów. Polecamy im kupno telefonów typu Google ADP1 czy Nexus One. Smartfony Motoroli przeznaczone są dla zwykłych użytkowników i deweloperów aplikacji”

Można by te słowa zignorować gdyby nie to, że producent zastosował w modelu Droid X specjalny bezpiecznik (eFuse), który zapobiega instalowaniu nieoficjalnych firmware. W momencie gdy wykryje on próbę instalacji nieautoryzowanego oprogramowania, permanentnie odcina zasilanie i sprawia, ze telefon nie nadaje się do użycia. Nie da się go też reanimować domowymi sposobami i tylko Motorola jest w stanie przywrócić go do życia.

Czy wobec tego Droid X jest 100% odporny na hackowanie – oczywiście nie, społeczność moderów nie takie rzeczy już widziała i pewnie znajdzie sposób na ominięcie zabezpieczeń (pracuje nad tym intensywnie Steven Bird), jednak ryzyko będzie nieporównywalnie większe niż dotychczas i tylko najodważniejsi (i pewnie najbogatsi) power userzy zaryzykują utratę, wartego kilkaset dolarów, telefonu. Raczej wątpliwe jest więc powstanie tak wielu różnorodnych ROMów jak w przypadku urządzeń HTC, po co bowiem deweloperzy mają tracić czas na soft, z którego mało kto będzie korzystał.

Jeśli więc lubicie przerabiać swoje telefony trzymajcie się z daleko od Motoroli Droid X (a może i od wszystkich przyszłych modeli tego producenta) już lepiej zostać przy HTC wspomaganym przez xda-developers i Cyanogena.

via AndroidCentral, PocketNow

HTC Desire HD – tajwańska odpowiedź na Droida X

Bartek Nowak — Thu, 15 Jul 2010 23:11:15 +0000

Moda na telefony z ponad 4-calowymi ekranami zatacza coraz szersze kręgi. Mamy już HTC HD2 (Windows Mobile), HTC Evo 4G (Android), Motorolę Droid X (Android), a teraz docierają do nas wieści o kolejnym modelu tajwańskiego producenta – HTC Desire HD. Patrząc na specyfikację wydaje się, że ma to być GSMowa wersja Evo 4G, korzystająca z ugruntowanej już marki Desire. Mamy więc wyświetlacz 4.3-cala WVGA (480 x 800) (nie wiadomo jeszcze czy będzie to AMOLED czy może SCLCD), procesor 1 GHz Qualcomm Snapdragon, aparat cyfrowy 8 Megapikseli z możliwością kręcenia filmów wideo 720p HD, 4GB wewnętrznej pamięci, dźwięk SRS surround, a wszystko pod kontrolą Androida 2.2 z Flashem 10 i oczywiście interfejsem Sense. Jeśli te parametry wam nie wystarczają to może przekona was informacja o jednobryłowej obudowie aluminiową takiej jak w modelu Legend. Niestety oprócz tych danych nie wyciekło jeszcze żadne zdjęcie, chociaż z drugiej strony stylistyka HTC jest dość przewidywalna i nie trudno sobie wyobrazić taki model.

O terminie premiery nic jeszcze nie wiadomo, ale znając problemy HTC z dostosowaniem Sense do FroYo, można zakładać, że wcześniej niż na święta, się nie pojawi.

A mnie zastanawia po co ludziom tak wielkie wyświetlacze. Dla mnie taki HTC Desire czy iPhone mają optymalne rozmiary. Ich ekrany są wystarczająco duże żeby wygodnie korzystać z multimedialnych i internetowych opcji, a równocześnie swobodnie móc nosić telefon w kieszeni. 4,3-cala to już monstrum, zresztą porównajcie Droida X z HTC Eris na zdjęciu poniżej.

Ciekawe kto pierwszy przedstawi Androida z 5-calowym ekranem?

via UnwiredView

Oficjalne FroYo dla telefonów HTC dopiero na święta

Bartek Nowak — Tue, 13 Jul 2010 23:08:47 +0000

HTC obiecywało szybką aktualizację swoich telefonów do najnowszej wersji Androida, niestety raczej nic z tego nie będzie. Według przedstawicieli firmy, smartfony wyposażone w interfejs Sense dostaną FroYo dopiero w grudniu tego roku. Eric Lin tłumaczy się, że: „… przygotowanie naszych aplikacji do pracy na FroYo, tak, żeby dobrze działały na wszystkich telefonach HTC, wymaga sporo czasu… nie da się tego zrobić w tydzień…„.

Mnie jakoś to nie przekonuje. Pół roku na przystosowanie interfejsu do nowego systemu? Przecież Android 2.2 nie jest jakąś wielką rewolucją. Co będzie gdy pojawi się wersja 3.0? Czy wtedy HTC będzie potrzebowało całego roku? We wszystkich wywiadach przedstawiciele firmy zapewniają jak to ściśle współpracują z Google nad nowym oprogramowaniem, a tu wygląda jakby dostali FroYo z xda-developers i musieli wszystko robić od początku.

Kolejny raz widać jak wielkim błędem jest rezygnacja przez Google z projektu Nexus. Jak ma się rozwijać Android skoro producenci nie są w stanie dostarczyć użytkownikom najnowszych wersji oprogramowania. Zanim FroYo trafi do najpopularniejszych telefonów, na rynku pewnie będziemy mieli już od dawna Gingerbread (Android 3.0) i zabawa w nadganianie opóźnień zacznie się od początku. Dobrze, że chociaż niezależni programiści nie próżnują.

via Intomobile

Samsung w natarciu

Bartek Nowak — Tue, 13 Jul 2010 20:02:06 +0000

Trzy tygodnie temu Samsung zapowiedział, ze do końca 2010 podwoi swój udział w światowym rynku smartfonów osiągając 10 procent i umocni swoją czwartą pozycję tuż za Nokią, RIM i Apple. To bardzo ambitne plany, ale po ostatnich wynikach sprzedaży, już nie takie nierealne jak mogłoby się wydawać. Koreańczykom udało się sprzedać już ponad milion egzemplarzy pierwszego telefonu opartego na autorskim systemie Bada - Samsung Wave. Liczba ta robi wrażenie gdy uświadomimy sobie, że została osiągnięta w mniej niż 4 tygodnie. Świetnie radzi sobie również drugi flagowy model Samsunga, działający na platformie Android, Galaxy S. W południowej Korei wystarczyło 19 dni, żeby znaleźć 300 tysięcy nabywców, tego smartfonu, a to przecież dopiero początek – Galaxy S miał dotąd premierę tylko w wybranych krajach, co będzie gdy trafi na wszystkie czołowe rynki?

Równie imponujący jest wzrost sprzedaży zwykłych komórek koreańskiego koncernu. W Europie Zachodniej ma on taką dynamikę, że już niedługo może prześcignąć lidera czyli Nokię. W ciągu roku, Samsung odnotował aż 18% wzrost udziału w rynku, podczas gdy Nokia w tym samym okresie miała 9% spadek.

Ze smartfonami było trochę gorzej (25% spadek – patrz poniższa tabela), ale wtedy nie było jeszcze Wave ani Galaxy S.

Sytuacja robi się naprawdę ciekawa – im więcej „walki o pozycję” tym więcej zaawansowanych modeli smartfonów dla nas.

via BusinessWeek, IDC, UnwiredView, foto Paul Pasieczny

Zrób to sam – Google prezentuje kreatora aplikacji dla Androida

Bartek Nowak — Mon, 12 Jul 2010 22:51:16 +0000

Ilość aplikacji w Android Markecie zbliża się błyskawicznie do 100 tysięcy, ale zawsze może się okazać, że brakuje tej jednej, której akurat nam potrzeba, a żaden z developerów nie wpadł jeszcze na to, żeby ją napisać. W takim wypadku nie pozostaje nam nic innego jak wziąć sprawy w swoje ręce. Nie szkodzi, ze nie mamy pojęcia o programowaniu, Google zapowiedziało dzisiaj usługę App Inventor, za pomocą której, każdy może przygotować własny, prosty program dla telefonu z Androidem. Składa się na nią lokalny komponent napisany w Javie (działa na Windows, Mac OS X ,Linux i wymaga Javy 6) i system do zarządzania projektem.

Tworzenie programu polega na łączeniu ze sobą bloków kodu przygotowanych przez Google i przypomina zabawę klockami. Bloki zawierają typowe funkcje Androida, obsługę telefonu (np. wysyłanie SMSów), GPSu czy serwisów internetowych jak Twitter.

W tej chwili usługa nie jest jeszcze ogólnie dostępna, Google zbiera zgłoszenia do testów i obiecuje, ze rozpocznie je w ciągu kilku tygodni.

Niestety nie wiadomo czy aplikacje stworzone przy pomocy App Inventora będzie można dystrybuować w jakiś inny sposób niż przez mechanizm samej usługi. Google nie chce raczej zalać Marketu tysiącami amatorskich „programików”, dlatego nie ma na razie mowy o wyodrębnieniu kodu do dalszej obróbki w SDK.

Więcej informacji o App Inventorze, instrukcję obsługi i przykładowe aplikacje można znaleźć na stronie http://appinventor.googlelabs.com.

Cyanogen przedstawia: Android FroYo dla HTC G1

Bartek Nowak — Sun, 11 Jul 2010 23:39:06 +0000

Pierwszy telefon z Androidem już dawno został zapomniany przez producenta, operatorów i użytkowników, którzy porzucili go pewnie dla nowszych modeli. Na rynku liczy się teraz sprzęt mogący udźwignąć system Google w wersji 2, a wysłużony G1, według producenta, się do tego nie nadaje. Sam zresztą wielokrotnie pisałem, że nie ma szans na aktualizację oprogramowania tego smartfonu. Myliłem się. Steve Kondik nie zapomniał o swoich korzeniach i wypuścił, opartego na FroYo, CyanogenModa 6 nie tylko dla Nexusa One, ale też dla HTC Dream/G1 oraz HTC Magic.
Oczywiście nie wszystkie funkcje będą działać na starszych modelach, nie ma na przykład obsługi Flasha, ale to i tak spory sukces gdy popatrzymy na specyfikację tych telefonów.

Instalacja jest dość skomplikowana i wymaga wyposażenia komórki w DangerSPL. Nazwa Danger nie jest tu przypadkowa – łatwo można w ten sposób uszkodzić swoją komórkę, ale posiadacze G1 bawiący się we flashowanie do strachliwych raczej nie należą. Wszelkie niezbędne pliki oraz instrukcje można znaleźć:

A oto pełny changelog:

Common: Deskclock extra settings – cyanogen, mtwebster
Common: ADWLauncher 0.9 – Ander Webbs
Common: Music app enhancements – Eliot Stocker
Common: Phone mod V.30.1 – cytown
Common: WyContacts 1.2 – Wysie (port to Froyo by Sileht)
Common: Superuser 2.2.2 – Adam Shanks (ChainsDD)
Common: MMS enhancements from Ruqqq, Takuo Kitame, Jef Oliver
Common: Improved RTL text rendering – David Kohen, Omri Baumer
Common: Themable user interface elements – Wysie, bcrook, jeagoss
Common: FLAC playback support – Kenny Root, Cyanogen, Glenn Maynard
Common: Lockscreen enhancements – Wysie
Common: Long-press home options – Wysie, bcrook
Common: OpenVPN support – James Bottomley, Takuo Kitame
Common: Br0tips – Kmobs
Common: Browser incognito mode – Optedoblivion
Common: Zipalign on install (if needed) + system dex cache to /cache – Cyanogen/Chris Soyars
Common: Customizable Nexus LWP – Chris Soyars/Cyanogen
Common: JIT toggle, configurable heapsize, compcache supprt – Cyanogen
Common: Adjustable haptic feedback – Michael Webster
Common: Custom wallpapers – jairomeo, prash, SatanR1
Common: Battery percentage display – canadiancow, jeagoss
Common: Trackball wake, trackball unlock, menu unlock – Jon Boekenoogen/Kmobs
Common: Surfaceflinger night mode and effects – Jeff Sharkey
Common: Reflow webviews on pinch option – Jonas Larsson
Common: Enhanced accelerometer settings – Jonas Larsson
Common: A2DP bugfixes – Glenn Maynard
Common: Browser fullscreen mode and other enhancements – Wysie
Common: Translations: Takuo Kitame, Matthias Büchner, Eug89
Common: Major build system enhancements by Chris Soyars & Koush
Common: Long press volume buttons to skip songs – Jon Boekenoogen
Common: Accelerated ARMv7 JPEG decoding – Qualcomm
Common: Patch wrangling – Cyanogen, Chris Soyars, Koush
Common: Bluetooth HID support – Erin Yueh @ 0xlabs
Common: Mouse pointer support – Chih-Wei Huang (android-x86)
Common: Configurable install location + allow move any app to external storage – Cyanogen
Common: Busybox, nano, and libncurses are now built from source. – cvpcs
N1/DS: Kernel 2.6.34 with Pershoot/Kmobs clock settings
N1: Maintainer: Cyanogen
D/S: Maintainer: Cyanogen
D/S: Camera reverse engineering by NCommander & Cyanogen
D/S: Kernel patches for stability from Zinx Verituse
D/S: MT3G Fender/1.2 support from Zinx Verituse
Droid: Maintainer: Koush
Hero: Lox (GSM), Darchstar (CDMA)
Bravo (Desire): Maintainers: behnaam, Kali-
Incredible: Maintainer: Koush
Espresso (Slide): Maintainers: Wes Garner, Chris Soyars

Ja na aktualizację raczej się nie zdecyduję, G1 już porzuciłem i czekam teraz na swojego HTC Desire, ale wszystkim, którzy zamierzają przetestować najnowszą produkcję Cyanogena, życzę dobrej zabawy.

via CyanogenMod, obrazek pochodzi z serwisu Engadget

Nie będzie Nexusa Two

Bartek Nowak — Sun, 04 Jul 2010 01:32:11 +0000

Niestety nie jest to plotka, a informacja pochodzi od samego szefa Google, który w wywiadzie dla brytyjskiej gazety Telegraph powiedział, że ideą stojącą za Nexusem One było przyspieszenie rozwoju Androida od strony sprzętowej i skoro to się udało, nie ma potrzeby, robić następnych wersji.
Można się było chyba tego spodziewać, to naturalne następstwo decyzji o zaprzestaniu sprzedaży telefonów za pośrednictwem strony Google. Chociaż wielu fanów Androida liczyło pewnie na nowego Nexusa ze sprzętową klawiatura QWERTY.

Teoretycznie nie ma czego żałować – na rynku jest już teraz wiele fantastycznych smartfonów z Androidem: HTC Desire, Samsung Galaxy S, Droid X, HTC Evo 4G czy nawet Sony Ericsson X10. Pod względem sprzętowym platforma Google już dogoniła, a nawet wyprzedziła konkurencję. Niestety wszystkie te telefony mają jedną podstawową wadę – firmowe interfejsy, które z jednej strony uatrakcyjniają wygląd komórek, ale z drugiej opóźniają aktualizację systemu. Ich posiadacze najpierw czekają aż nową wersję Androida wypuści Google, a potem muszą czekać na producenta, który potrzebuje czasu na przystosowanie swojego interfejsu. W przypadku Nexusa taki problem nie występuje – aktualizacja trafia do użytkowników bezpośrednio od Google w pierwszym możliwym terminie. Dlatego jeden właściciel najnowszego smartfona z Androidem ma system w wersji 2.1 (np. HTC Desire), inny 1.6 (X10), a jeszcze inny 2.2 (Nexus One) mimo, że sprzętowo niewiele się one różnią.

Kolejna sprawa to interwencja operatorów GSM, którzy często nie życzą sobie pewnych składników systemu (np. aplikacji typu Skype etc.), a producenci telefonów ochoczo kastrują swoje komórki, bo dobry układ z operatorami to podstawa ich egzystencji. Dlatego nawet gdy wspomniane wcześniej telefony dostaną najnowszego Androida czyli FroYo, to może okazać się, że brakuje w nim takich funkcji jak tethering czyli opcji zamiany komórki w mobilny hotspot.

To wszystko grozi spowolnieniem rozwoju platformy. Teraz tylko operatorzy GSM i producenci będą decydować o tym kiedy i w jakiej formie ukaże się aktualizacja firmware ich telefonów. Google może sobie wypuszczać coraz nowocześniejsze wersje Androida, ale bez smartfonów z „czystą” odmianą systemu, nie będzie miało wpływu na to kiedy trafią one do użytkowników.

Nie ma co jednak martwić się na zapas. Google już kilkakrotnie zmieniało zdanie na temat własnego telefonu, może i teraz będzie podobnie, a jeśli nie to chociaż jakaś firma się zlituje (lub ulegnie namowom giganta z Mountain View) i wypuści smartfona z najwyższej półki bez zmodyfikowanego interfejsu.

via Telegraph

Skyfire na Symbiana nie dla Polaków

Bartek Nowak — Wed, 30 Jun 2010 23:49:28 +0000

Skyfire to przeglądarka stron www, która miała „zrewolucjonizować” surfowanie po internecie w telefonach z Symbianem. Jej podstawową zaletą jest szybkość renderowania stron (dzięki zastosowaniu serwerów proxy jak w Operze Mini) oraz obsługa plików wideo typu Flash. Niestety to już przeszłość, producent w poszukiwaniu oszczędności wstrzymuje, od 1 lipca, obsługę Skyfire dla Symbiana i Windows Mobile we wszystkich krajach oprócz USA, UK, Kanady, Irlandii, Portugalii, Hiszpanii, Francji, Niemiec, Belgii, Włoch, Finlandii, Holandii, Norwegii, Szwecji, Szwajcarii, Korei i Tajwanu – jak widać Polska się nie załapała. Jeśli więc korzystacie z tej przeglądarki na swojej Nokii, pora rozejrzeć się za jakąś alternatywą (czytaj Opera Mini).

Skyfire koncentruje się teraz głównie na wersji 2.0, która nie korzysta już z proxy i jest zwykłym browserem opartym na silniku webkit. W tej chwili mogą z niej korzystać tylko użytkownicy telefonów z Androidem – program odnotował 500 tysięcy pobrań w 6 tygodni od premiery. Następny w kolejce ma być iPhone, a pozostałe systemy będą musiały poczekać do przyszłego roku, chociaż osobiście nie liczyłbym zbytnio na to.

via Skyfire