Notka prasowa wypuszczona przez Hewlett Packarda jest równie enigmatyczna. Dowiedzieliśmy się tylko, że Palm pod kierownictwem dotychczasowego szefa Jon Rubinstein’a będzie odpowiedzialny za dalszy rozwój systemu webOS oraz opartych na nim smartfonów, tabletów i netbooków.
Czekamy na więcej konkretów np. w postaci nowych projektów telefonów komórkowych.

via Palm, HP

Kontakty

Jedną z charakterystycznych cech webOSa jest połączenie w jedno kontaktów z książki adresowej naszego telefonu oraz kont z serwisów społecznościowych (Facebook, Google, Linkedln, Yahoo) i takich, które da się zsynchronizować za pomocą usługi Exchange (Palm nazywa to „Synergią„). Idea jest świetna. Każdy nowy znajomy na Facebooku od razu pojawia się w telefonicznej książce adresowej wraz z numerem telefonu ( o ile ktoś podał go w swoim profilu), emailem, datą urodzin i avatarem. Wszystkie te dane stale są synchronizowane, możemy więc być pewni, że w komórce mamy zawsze aktualne informacje. Jeśli tą samą osobę mamy w różnych serwisach np. w Google i Facebooku, konta łączą się w jedno, a przy awatarze pojawia się cyferka oznaczająca ile różnych profili przyporządkowanych jest do danej pozycji. Można też samemu połączyć kilka różnych kont, kiedy ta sama osoba występuje w różnych serwisach pod innymi nazwami (np. w jednym z użyciem polskich znaków a w drugim bez).

Taka integracja z Facebookiem ma też swoje złe strony. Nie możemy wybrać kontaktów, które dołączą do naszej książki adresowej. Pojawią się w niej nawet ci znajomi, którzy udostępniają wyłacznie datę urodzin. Trochę bez sensu jest mieć w kontaktach pozycje tylko z datą.
W Preferencjach możemy ustawić sposób sortowania pozycji w książce: według imienia, nazwiska, nazwy firmy, tam też pojawiają się wszystkie serwisy do których jesteśmy podpięci.

Sama książka adresowa nie różni się zbytnio od programów z konkurencyjnych platform. Mamy listę kontaktów ze zdjęciami (awatarami) ułożoną alfabetycznie. Po kliknięciu w nazwisko, otwiera nam się okno ze szczegółowymi danymi: numery telefonów, email, data urodzin etc. Oprócz tego wprowadzić możemy jeszcze: stanowisko, firmę, login komunikatora, notatki. Da się też przyporządkować specyficzny dzwonek telefonu do danego kontaktu.

Trochę przeszkadza mi, że kontakty nie są połączone z dialerem jak to ma miejsce w Androidzie czy iPhone. Jeśli chcemy wpisać numer musimy uruchomić osobną aplikację.

Wiadomości

Synergię wykorzystuje również program do obsługi wiadomości. W tym przypadku możemy połączyć numer telefonu z kontem Google Talk i AIM. SMSy, MMSy i wiadomości z komunikatora obsługiwane są przez jedną aplikację i pokazywane w jednym wątku. Odpowiednia ikonka informuje co było źródłem danego komunikatu.
Wszystko skoncentrowane jest na komunikacji a nie na narzędziach. Możemy więc np. odpisać na SMSa za pomocą GTalka i odwrotnie.

Program nie tylko pokazuje nam poszczególne konwersacje, ale też sygnalizuje, którzy z naszych znajomych są aktualnie online.

Kalendarz

Synergii nie mogło zabraknąć też w kalendarzu. W jednym miejscu mamy dostęp do informacji wpisanych w Google, Facebooka, Yahoo czy Remember The Milk. Każde źródło oznaczone jest wybranym przez nas kolorem, wszystko jest przejrzyste i eleganckie.

Program w ciekawy sposób pokazuje zaplanowane wydarzenia, ograniczając do minimum wyświetlanie białych plam. Nie musimy przewijać żeby zobaczyć co nas czeka. Przy okazji dowiadujemy się ile mamy wolnego czasu.

Email

Klient poczty przypomina aplikacje znaną z iPhone’a. Żeby podłączyć pocztę Google wystarczy podać adres i hasło. Po synchronizacji mamy dostęp do całej skrzynki odbiorczej, z obsługą tagów, gwiazdek (flag) i załączników. Opcja „Push” Gmaila działa świetnie. Podobnie jak w Androidzie, poczta dostarczana jest do telefonu niemal równocześnie w gdy pojawia się w komputerze.

Wiadomości wysłane w html’u wyświetlają się identycznie jak na PC, działa tez „pinch to zoom”. Gdy chcemy odpowiedzieć na list, otwiera się nowa karta, dzięki czemu mamy łatwy dostęp do oryginału.

Bardzo wygodnie rozwiązana jest opcja dodawania załączników. Możemy dokładnie przyjrzeć się zdjęciom, obejrzeć film czy przesłuchać muzyki zanim dodamy je do naszego listu. A gdy okaże się, że chcemy jednak zrezygnować z danego załącznika, przesuwamy go w bok poza ekran i wybieramy opcje delete.

Jednej rzeczy, której brakuje mi w programie pocztowym Pre, to brak możliwości równoczesnego kasowania wielu wiadomości. Trzeba to robić pojedynczo, tutaj Android ma dużą przewagę.

Przeglądarka internetowa

Przeglądarka stron www to znany z innych platform silnik WebKit o porównywalnej do iPhone’a i Androida szybkości i jakości renderowania stron. Program wita nas miniaturkami witryn zapisanych w zakładkach. Bardzo fajnie to wygląda, niestety nie można ich ustawiać według własnego upodobania. Na początku zawsze pojawiają się ostatnio dodane linki i jako, że na ekranie mieści się tylko 6 obrazków, często musimy przewijać, żeby dotrzeć do tych wcześniejszych. To moim zdaniem dość duża wada. Ekran początkowy traci w ten sposób swoją podstawową zaletę – ułatwianie dostępu do najczęściej odwiedzanych stron.

Można za to w prosty sposób dodać stronę do „Launcher’a” (menu gdzie mamy zebrane ikony zainstalowanych programów), chociaż moim zdaniem nie rekompensuje to braku opcji sortowania zakładek.

Wczytana strona zajmuje całą dostępną przestrzeń ekranu. Nie ma paska adresu, a dodatkowe ikony nawigacyjne (wstecz, dalej i odśwież) pojawiają się bezpośrednio na widoku strony w dolnych rogach.
Jeśli chcemy wpisać nowy adres wystarczy przeciągnąć stronę w dół i na górze pojawi się odpowiedni pasek, który jest równocześnie wyszukiwarką podpowiadającą wyniki z historii, zakładek oraz umożliwiającą szybkie przejście do Google czy Wikipedii (obydwa serwisy wyświetlają się w wersji mobilnej).

Powiększać możemy zarówno poprzez multitouch’owe „szczypanie” (pinch to zoom) lub za pomocą podwójnego dotknięcia palcem. W tym drugim przypadku strona powiększa się tak, żeby umożliwić jak najwygodniejsze czytanie tekstu.

Przeglądarka webOSa jest świetna, niczym nie odstaje od konkurencji z iPhone OS czy Android, a momentami jest nawet lepsza. Niestety Palm Pre nie do końca wykorzystuje jej potencjał, głównie za sprawą dość małego ekranu. Mając do wyboru telefon Apple lub Pre wybiorę ten pierwszy bo po prostu lepiej czyta się tekst na ekranie 3,7-calowym. Mam nadzieję, że wkrótce to się zmieni i doczekamy się 4-calowych telefonów z systemem webOS.

Muzyka

Biblioteka muzyki pozwala przeglądać nagrania według artystów, albumów, piosenek, gatunków i list odtwarzania. Nic nowego, podobnie to wygląda w większości telefonów, chociaż w webOsie jest jakby ładniej.

Odtwarzacz muzyki nie ma „cover flow” ani zbędnych, efekciarskich animacji, jest za to bardzo elegancki i wygodny w obsłudze. Do wyboru mamy dwa widoki: jeden pokazujący okładkę płyty i podstawowe klawisze nawigacyjne i drugi ograniczający się do listy utworów, ale z dodatkowym paskiem postępu na aktualnie granym kawałku. Dotknięcie go wywołuje pauzę, ponowne, wznawia muzykę. Miedzy widokami możemy dowolnie się przełączać i nie wpływa na to na płynność odtwarzania.

Ciekawą opcją jest możliwość wyszukiwania filmów wideo powiązanych z odtwarzaną muzyką. Chcemy zobaczyć teledysk do utworu, którego akurat słuchamy – dwa kliknięcia i już przeglądamy zawartość Youtube.

Jeśli w trakcie słuchania muzyki zechcemy np. zobaczyć jakąś stronę internetową lub sprawdzić pocztę, na dole ekranu pojawi się ikonka nutki, którą w każdej chwili możemy zmienić w panel sterowania z nazwą wykonawcy, tytułem, fragmentem okładki i klawiszami pauzy i przewijania.

Wideo

Odtwarzacz video nie wyróżnia się niczym nadzwyczajnym, ma jednak dwie przydatne opcje. Jedna to edycja, pozwalająca przyciąć nakręcony telefonem film, a druga to możliwość udostępnienia znajomym wideo za pomocą Youtube, Facebooka, maila czy MMSa.

Niestety jeśli nastawiacie się na oglądanie filmów typu divx to muszę was rozczarować. Nic z tego. Telefon nie rozpozna takiego pliku, trzeba go odpowiednio przekonwertować.


PalmPre nie obsługuje oczywiście Flasha, ale podobnie jak iPhone i Android, ma specjalną aplikację do oglądania filmów z YouTube. Nie oferuje ona nic ponad zwykłe wyszukiwanie i oglądanie plików wideo, ale spełnia swoją rolę. Filmy odtwarzane są płynnie, a jakość odtwarzania jest zadowalająca.

Galeria

Galeria dzieli nasze fotki na te wykonane wbudowanym aparatem, screenshoty i tapety – przy każdej kategorii mamy kilka miniaturek i informacje o ilości zdjęć. Jeśli chcemy mieć dodatkową kategorię, wystarczy utworzyć nowy folder w pamięci telefonu (po podłączeniu go do komputera) i skopiować tam parę zdjęć.

Nie ma żadnych opcji edycyjnych czy pokazu slajdów, jest za to obsługa „pinch to zoom” i możliwość wysłania fotki mailem, MMS lub do serwisu Facebook czy Photobucket, a także ustawienia jej jako tapety lub przyporządkowania do kontaktu.

Programy biurowe

W telefonie Palm Pre znajdziemy oprogramowanie do przegladania dokumentów typu Office oraz PDF. Aplikacje same odnajdują kompatybilne pliki w pamięci telefonu i nie zostały wyposażone w managera plików. Niestety nie wiedzieć czemu nie ma w nich obsługi „pinch to zoom”. Powiększać mozna jedynie za pomocą podwójnego dotknięcia.

PDF View radzi sobie nawet z dość dużymy plikami, 5 MB PDF otwiera sie równie szybko jak 300KB. Potem podczas dalszego przegladania, duże pliki działąją trochę wolniej, ale da się wygodnie czytać.

Jeśli chcemy coś sobie zapisać, mamy do dyspozycji aplikację Memos. Nie ma zbyt dużo opcji, ale ciekawie wygląda i spełnia swoje podstawowe zadanie.

Równie efektowny jest kalkulator z interfejsem wzorowanym na klasycznych urządzeniach tego typu. Tylko proste operacje na liczbach, ale za to w fajnym stylu.

AppCatalog

Katalog aplikacji dla systemu webOS to największa porażka Palma. Aż trudno sobie wyobrazić jak firma, która chce osiągać sukcesy na tak konkurencyjnym rynku smartfonów, nie jest w stanie zapewnić swoim użytkownikom odpowiedniego zestawu programów. Oferta katalogu jest strasznie uboga, szczególnie gdy nie mieszkamy w USA. Poza Stanami ciągle bowiem niedostępne są płatne programy (przynajmniej w Wielkiej Brytanii). Jeszcze kilka miesięcy temu było trochę lepiej bo parę dużych developerów udostępniło darmowe wersje swoich aplikacji np. grę Monopoly, ale po okresie testowym stały się one płatne i automatycznie zniknęły z oferty dla europejskich użytkowników.

Aktualizacja: Jak słusznie zauważył jeden z czytelników, płatne programy w Wielkiej Brytanii są dostępne, niestety potrzeba do tego software w wersji 1.4.1. Ja mam 1.4.0 i z racji tego, że korzystam z karty innego operatora niż O2 (wyłącznego dystrybutora Pre w UK), aktualizacja firmware OTA jest dla mnie niedostępna. Trochę to dziwne bo update z wersji 1.3.xx pojawił się bez żadnego problemu.

O tym jak beznadziejna jest sytuacja niech zaświadczy lista najpopularniejszych programów. W pierwszej 20 nie ma nic co moim zdaniem warto by zainstalować.

Sytuacje ratuje jedynie zrootowanie telefonu i instalowanie softu spoza AppCatalogu. Można go znaleźć np. na serwisie Precentral.net.

Sama aplikacja do obsługi katalogu jest całkiem niezła. Mamy podział na Polecane, Najnowsze, Najpopularniejsze, możemy też przeglądać zawartość według kategorii. Ciekawostką jest opcja wyświetlania kategorii w postaci chmury tagów.

Każdy program pokazywany jest ze screenshotami, ma opcję oceniania i podzielenia się ze znajomymi za pomocą emaila lub SMSa.

Fajną opcją jest możliwość równoczesnego zaktualizowania wielu aplikacji. Służy do tego ikonka z „torbą na zakupy” w prawym, dolnym rogu.

Podsumowanie.

Już wcześniej pisałem, że webOS to bardzo udany system, który każdemu może się spodobać. Wygodny w obsłudze, estetyczny, o dużym potencjale. Niestety Palm nie umiał do końca go wykorzystać, ani zainteresować wiekszej liczby użytkowników. Błędy popełniono już na etapie projektowania telefonu, wybierając przestarzałą konstrukcję slidera i lekceważąc aktualne trendy, które charakteryzuje duży wyświetlacz i zwarta obudowa z minimalną liczbą przycisków. Wystarczy spojrzeć na liste najpopularniejszych smartfonów ostatnich lat – iPhone, HTC Hero, Nexus One, HTC Desire, Nokia 5800. Nawet Motorola Droid, mimo wysuwanej klawiatury QWERTY, bardziej przypomina wspomniane wcześniej modele niż klasycznego slidera. Zresztą jej sukces można przypisać raczej zastosowaniu nowej wersji Androida, a nie pełnej klawiaturze.
Klęskę przypieczętowała fatalna kampania reklamowa i nieumiejętność zbudowania wokół Pre środowiska tworzącego dodatkowe oprogramowanie. Gdy dodamy do tego, że telefon Palma pojawił się oficjalnie tylko na kilku rynkach, dostępny w ofercie nielicznych operatorów, od razu widać, że projekt zbudowania alternatywy dla iPhone’a, nie miał szans na sukces.

Czy warto kupić Pre? Na pewno nie jest w stanie w pełni zastąpić iPhone’a, Motoroli Droid czy HTC Desire, szczególnie gdy przekładamy internet nad rozmowę. Jeśli jednak zależy nam na kompaktowym rozmiarze, nie mamy w zwyczaju codziennie testować nowych aplikacji i równocześnie chcemy mieć dostęp do nowoczesnych funkcji „prosto z pudełka”, to warto zainteresować się telefonem Palma. W moim przypadku, Pre znakomicie sprawdza się jako „drugi” telefon. Daje mi wszystkie podstawowe funkcje jakich oczekuję od smartfona, a równocześnie nie zawadza, można swobodnie nosić go w kieszeni. Idealna komórka na „imprezę” lub gdy idę pograć w tenisa. Liczę na to, że HP wypuści kiedyś słuchawkę z webOSem o parametrach porównywalnych do Nexusa One/HTC Desire. Taki sprzęt miałby szansę szybko stać się moim podstawowym telefonem.

• Test telefonu Palm Pre – część I – hardware
• Test telefonu Palm Pre – część II – webOS
• Test telefonu Palm Pre – czesc III – oprogramowanie

via HP

Za soft odpowiada serwis JIC Technology, a kody można kupić za pośrednictwem Nextgen.
Więcej informacji na temat procesu odblokowywania i potencjalnych problemów z tym związanych znajdziecie na forum Precentral w tym wątku.

via Precentral

Trochę teorii

WebOS bazuje na kernelu Linuxa i został zaprojektowany do kontroli telefonów o różnych wielkościach ekranu, rozdzielczości, orientacji, z klawiaturą lub bez. System zbudowany jest wokół przeglądarki internetowej i można pisać na niego aplikacje w językach typu HTML, CSS, Java Script, AJAX i wszystkich innych technologiach obsługiwanych przez WebKit oraz w C i C++.

Karty

Interfejs użytkownika oparty jest na kartach, które reprezentują uruchomione aplikacje i podkreślają wielozadaniowość webOSa. Rozwiązanie to daje nam możliwość szybkiego dostępu do najczęściej używanych programów – nie trzeba szukać ikony i uruchamiać aplikacji za każdym razem gdy jej potrzebujemy. Raz uruchomiony program działa w tle i jeśli chcemy z niego skorzystać wystarczy przywołać odpowiednią kartę.

Kolejność kart można swobodnie przestawiać, a gdy któraś nie jest nam już potrzebna po prostu „wyrzucamy” ją palcem poza ekran.

Nawet w postaci miniaturek, każda karta to działający program, który ciągle reaguje na nasze działania i zachowuje się jak widget z Androida. Na przykład okno w wiadomościami uaktualnia się nawet gdy jest zmniejszone, a strony internetowe reagują na akcelerometr.

Multitasking nie jest oczywiście niczym nowym, obsługuje go zarówno Symbian jak i Android, ale w telefonie Palma korzystanie z niego to całkiem nowe doświadczenie. Przełączanie pomiędzy programami jest intuicyjne, wygodne i niesamowicie szybkie. Pisząc emaila możemy błyskawicznie zajrzeć do kalendarza nie tracąc z oczu edytowanego tekstu, przełączanie się pomiędzy kilkoma równocześnie otwartymi stronami www jest wygodniejsze niż w Firefoxie, a odebranie połączenia nie przeszkadza nam w edycji dokumentu czy przeglądaniu galerii.
(na screnach poniżej przeglądanie kart w trakcie prowadzenia rozmowy)

Wiem, że wszystkie te rzeczy da się też zrobić na telefonach Nokii czy HTC, ale wierzcie mi nie jest to nawet porównywalne do doświadczenia jakie oferuje nam Palm. Po kilku dniach używania Pre złapałem się na tym, że w iPhone odruchowo chciałem przełączać się do widoku karty, klikając przycisk pod ekranem, co oczywiście od razu skutkowało zamknięciem aplikacji.

Oczywiście wszystko to niesie też za sobą pewne skutki uboczne. Im więcej programów uruchomimy naraz, tym wolniej zaczyna działać nasz telefon, jednak przy średniej liczbie 8 kart, nie powinno być problemów (chyba, że jest wśród nich jakaś pamięciożerna gra). Podczas pisania testu miałem stale otwartych 13 kart (mp3, sms, dialer, kalendarz, evernote, facebook, tweefree, notatki, galerie, kontakty, email i 2 okna przeglądarki www) i wszystko działało płynnie (chociaż nie tak szybko jak w iPhone). Zdarzyło mi się jednak też uruchomić 3 karty wśród których była gra Monopoly i czwartej system już nie pozwolił uruchomić.
W przypadku gdy dojdziemy do granicy wytrzymałości telefonu, system ostrzeże nas o tym nakazując usunięcie zbędnych kart.

Nawigacja

WebOS obsługuje większość gestów, które znamy z innych platform. Mamy więc klikanie, podwójne klikanie (zoom), przesuwanie w lewo/prawo, powiększanie „szczypaniem” (ale tylko w galerii i przeglądarce www). Jest też panel dotykowy pod ekranem służący do wywołania listy aplikacji (ruch w górę), cofnięcia (ruch w lewo) oraz wysunięcia Quick Lunchera w formie „fali” z ikonami 4 wybranych programów.

Wszystkie zainstalowane aplikacje znajdziemy w wysuwanym od dołu menu tzw. Launcher. Przypomina ono rozwiązanie znane z Androida, ale w Pre da się przewijać nie tylko w górę/dól ale również na boki – działa to jak pulpity w iPhone. W ten sposób możemy oddzielić np. programy od gier i narzędzi, umieszczając je na osobnych ekranach. Ikony da się oczywiście ułożyć według dowolnej kolejności – przytrzymujemy palcem przez chwilę, wokół ikony pojawia się coś w rodzaju „aureoli” i wtedy przesuwamy ją gdzie chcemy.

Na ekranie głównym jest jeszcze wspomniany wcześniej Quick Luncher z 5 ikonami. 4 z nich możemy dowolnie zmienić, strzałka wywołująca menu jest jednak nie do ruszenia, a szkoda bo ten sam efekt możemy wywołać odpowiednim gestem na dotykowym panelu.

Na górze wyświetlacza znajdują się tradycyjnie: oznaczenia operatora, zegarek, poziom sygnału i stan baterii. Po kliknięciu prawego, górnego rogu, wysuwa się menu kontekstowe z procentową informacją o baterii, opcjami do kontroli wifi i bluetootha, oraz włącznik trybu samolotowego.

Gdy karta rozciągnięta jest na cały ekran, w lewym górnym rogu pokazuje się dodatkowy przycisk wywołujący menu kontekstowe odpowiednie dla danej aplikacji i zawierające zwykle „preferencje”.

Notyfikacje

System notyfikacji w WebOsie to również oryginalny pomysł Palma. Zamiast osobnej belki jak w Androidzie czy oknach pop-up jak w iPhone, mamy tu ikony pojawiające się na dole ekranu (pozostała część zostaje odpowiednio zmniejszona). Po kliknięciu w taką ikonę widzimy szczegółowe informacje i od razu możemy przejść do programu odpowiadającego za wysłanie powiadomienia. A jeśli nie mamy na to ochoty, możemy po prostu usunąć dane powiadomienie przesuwając je palcem poza ekran.

Możemy w tym miejscu umieścić też widgety, np. pogodę albo odtwarzacz muzyki.

Takie rozwiązanie nie zajmuje niepotrzebnie miejsca (Android), a równocześnie nie przeszkadza nam w pracy (iPhone).

Wyszukiwanie

WebOS ma zaimplementowane uniwersalne wyszukiwanie, chociaż to określenie jest nadane trochę na wyrost. Gdy zaczniemy wpisywać słowo na klawiaturze, system wyszukuje aplikacje i kontakty, a jeśli nic wśród nich nie znajdzie, udostępnia opcję sprawdzenia takich serwisów jak google, google maps, wikipedia, twitter. Nie jest to więc tak rozbudowane narzędzie jak w iPhone czy Nokii, nie sprawdza zawartości dokumentów czy wiadomości, ale jest użyteczne nawet w takiej formie.

Podsumowanie

System webOS jest… rewelacyjny. Nie dość, że bardzo estetyczny – świetna czcionka, eleganckie ikony to jeszcze niesamowicie użyteczny i wygodny w obsłudze. Czerpie najlepsze elementy z iPhone i Androida i miksuje je w nową, oryginalną jakość. Żaden inny system na dał mi takiej frajdy. Jednak dobry system dla telefonów komórkowych to nie tylko interfejs użytkownika ale też aplikacje, zarówno te preinstalowane jak i przygotowane przez zewnętrznych deweloperów. Jak Pre radzi sobie na tym polu? O tym w następnej części.

• Test telefonu Palm Pre – część I – hardware
• Test telefonu Palm Pre – część II – webOS
• Test telefonu Palm Pre – czesc III – oprogramowanie

I w tych burzliwych, dla Palma, dniach przyszła do mnie niewielka paczka z niemiecką wersją telefonu, który zamiast iPhone-killerem może okazać się Palm-killerem. Jak wypadły testy? O tym dowiecie się w dalszej części artykułu.

Zestaw

Palm Pre sprzedawany jest w pudełku przypominającym wielkością opakowanie iPhone’a 3GS, ale o bardziej wymyślnym kształcie (ze ściętym jednym rogiem). W zestawie dostajemy kabel USB/microUSB za pomocą którego możemy podłączyć słuchawkę do komputera lub do gniazdkowej ładowarki, słuchawki, futerał. Niewiele, ale to norma we współczesnych smartfonach. Podobnie wygląda zawartość HTC G1, Blackberry Bolda, a Apple ogranicza się tylko do kabla i ładowarki. Jakość akcesoriów jest przeciętna, porównywalna do konkurencji i właściwie nie warto na ten temat się nawet rozpisywać. Trochę rozczarowuje, że słuchawki nie mają przycisków do ustawiana głośności, a jedynie klawisz pauzy – trudno się do tego przyzwyczaić.

Budowa i jakość wykonania

Palm Pre jest jednym z mniejszych smartfonów jakie miałem okazję testować. Jego wymiary to 59.5 x 100.5 x 16.95 mm, a waga 135 gram – niewiele w porównaniu do przeciętnych produktów Apple, HTC czy nawet Nokii (pomijam tu oczywiście wybrane ultracienkie modele).

Jest za to dość gruby, ale gdzieś ten slider musiał się w końcu zmieścić.

Obudowa wykonana jest z czarnego, błyszczącego plastiku (podobnego do tego użytego w tylnej części iPhone’a), a jedynymi wyróżniającymi się elementami jest srebrne logo na pokrywie baterii i obwódka wokół obiektywu aparatu.

Obłych kształtów telefonu nie zakłócają praktycznie żadne przyciski. Mamy co prawda power w prawym górnym rogu i głośność na lewym boku, ale są one tak dopasowane do obudowy, że trudno je zauważyć.

Jest jeszcze okrągły, przypominający trackballa, klawisz pod ekranem, służący do minimalizowania aplikacji do widoku karty (więcej o kartach w drugiej części recenzji) i informujący białym światłem o nowych zdarzeniach (SMS, terminarz, email).

Warto jeszcze wspomnieć o gnieździe microUSB po prawej stronie i słuchawkowym na górze.

Mimo kształtów i śliskich materiałów, z których został wykonany, telefon bardzo dobrze leży w ręce, zarówno złożony jak i z wysuniętą klawiaturą. Trzymając iPhone’a ciągle mam wrażenie, że zaraz wyślizgnie mi się z rąk, w przypadku Palma nic takiego nie ma miejsca.

Pre wygląda bardzo efektownie, jest ciekawie zaprojektowany, ale Palm niezbyt przyłożył się do realizacji swojego projektu. Wszystko jest strasznie plastikowe w najgorszym tego słowa znaczeniu. iPhone, Blackberry Bold czy Nokia E90 stwarzają wrażenie, że zrobiono je ze szkła i stali (mimo, że przecież to też plastik), a Pre od razu ujawnia pospolitość użytych materiałów. Telefon cały trzeszczy, klapka baterii ugina się nawet przy niewielkim nacisku, matowa obwódka przypomina najtańszą chińszczyznę. Ale najgorsze dopiero przed nami. Miałem już kilka telefonów typu slider (7110, N80, N95), ale takiego mechanizmu jak w komórce Palma jeszcze nie widziałem. W porównaniu z nim, produkty Nokii to szczyt precyzji i solidności. 4-miesięczny Pre ma prawie 3 mm luzy (nie wiem niestety jak to wygląda w nowym egzemplarzu) i od razu widać, że nie jest telefonem, który nam posłuży przez kilka lat. Równie beznadziejny jest sam mechanizm wysuwania. Jedynym sposobem jest tutaj położenie kciuka w centralnym punkcie wyświetlacza i mocny nacisk, a i tak czasami trzeba powtarzać czynność kilkakrotnie (lub pomóc sobie drugą ręką) bo za pierwszym razem się nie udaje. Co prawda do odbioru połączenia rozłożenie nie jest konieczne, ale już do wpisania czegokolwiek niezbędne – producent nie przewidział niestety klawiatury ekranowej (jest tylko numeryczna do wybierania numeru telefonu).

Sama klawiatura, biorąc bod uwagę niewielką przestrzeń, którą na nią przeznaczono, jest w sumie niezła. Przyciski są solidne, dobrze rozmieszczone i nawet osoba o dość dużych palcach, o ile nie ma zbyt długich paznokci, powinna sobie poradzić z wpisywaniem tekstu ( z zastrzeżeniem, że nie jest on zbyt długi).

Zresztą zobaczcie na filmie poniżej jak szybko można pisać na klawiaturze Pre.

Wyświetlacz

Palm Pre został wyposażony w wyświetlacz 3,1-cala o rozdzielczości 480×320 czyli podobnej to tej z iPhone’a czy HTC G1. Jakość obrazu jest również porównywalna. Jeśli jednak miałbym uszeregować je w kolejności od najlepszego do najsłabszego to pierwsze miejsce zdecydowanie przypadłoby produktowi Apple, Palm byłby tuż za nim, a na końcu wylądowałby G1 – różnice nie są jednak wielkie.

Jeśli chodzi o czułość na dotyk, to również wygląda to podobnie jak u konkurencji. Zdarza się brak reakcji przy krawędziach, ale to przypadłość wszystkich dotykowych smartfonów, nawet iPhone czasami nie reaguje jak powinien.

Pre posiada też panel dotykowy tuż pod wyświetlaczem. Zastępuje on klawisz „wstecz” (przesuwamy palcem w lewo), a przy edycji tekstu umożliwia wywołanie opcji kopiuj i wklej. Wystarczy zaznaczyć tekst (palcem na ekranie z wciśniętym klawiszem shift), a następnie dotknąć panelu i wybrać X (wytnij) C (kopiuj) lub V (wklej).

Telefon został wyposażony też w czujnik zbliżeniowy wyłączający ekran gdy przykładamy komórkę do ucha, akcelerometr, działający niestety tylko w wybranych aplikacjach (aparat, galeria, przeglądarka internetowa) oraz w multitouch z obsługą „pinch to zoom”.

Wydajność

Pod maską Pre ukrywa się procesor TI OMAP3 600MHz, 256MB RAMu i 8GB pamięci wewnętrznej (do dyspozycji użytkownika pozostaje około 7GB). Nie ma niestety obsługi kart pamięci, ale nie jest to jakaś dyskwalifikująca wada.
Jeśli chodzi o szybkość, to chyba najbardziej odpowiednim określeniem jest słowo: przeciętna. Nie ma problemu gdy zamkniemy wszystkie aplikacje, telefon działa wtedy niemal błyskawicznie, ale wystarczy zostawić parę otwartych „kart” i wydajność spada zdecydowanie. Czasami już przy 3 programach działających w tle, system nie uruchomi nic nowego dopóki nie wyłączymy jednej z aplikacji.

Nie można za to narzekać na stabilność. Telefon, ani razu mi się nie zawiesił czy zresetował. Dwa razy miałem problem z grą Monopoly, przestała reagować na polecenia, wystarczyło jednak zmniejszyć ją do karty i wyłączyć – system pracował jakby nigdy nic.

Telefon

Funkcje telefoniczne nie są najmocniejszą stroną Palma Pre. Od strony software’owej wszystko przygotowane jest świetnie, zarówno dialer jak i kontakty czy rejestr połączeń działają rewelacyjnie. Problemy sprawia jednak hardware – komórka ma wyraźny problem z utrzymaniem zasięgu. HTC G1, Nokia E90, BlackBerry Bold czy nawet iPhone, spisują się zdecydowanie lepiej.
Jakość połączeń jest zadowalająca, wszystko wyraźnie słychać, chociaż moim zdaniem trochę za cicho.

Aparat

Smartfon Palma został wyposażony w 3-megapikselową kamerę z diodą pełniącą rolę flasha. Oprogramowanie jest proste, aż do bólu. Nie mamy żadnych opcji ustawień za wyjątkiem możliwości wyłączenia lampy błyskowej. Brakuje też klawisza spustu migawki, fotki pstrykamy dotykając ikony na ekranie.
Jakość zdjęć nie odbiega od efektów uzyskanych innymi telefonicznymi aparatami o porównywalnych parametrach, ale daleko jej do fotek zrobionych smartfonami Nokia czy Sony Ericsson. Jest jednak jedna cecha aparatu Pre, którą przewyższa on konkurencję – szybkość. Cała obróbka obrazka odbywa się w tle i praktycznie możemy pstrykać bez przerwy fotkę za fotką. Zrobienie 10-ciu zdjęć Palmem zajmuje tyle czasu co 3 fotki iPhone’m.

Pod spodem możecie zobaczyć porównanie zdjęć zrobionych Pre (po lewej) i iPhone’m (po prawej).

Powyższe fotki były zrobione bez dodatkowego oświetlenia, a tak wygląda to samo zdjęcie zrobione Palmem Pre z „lampą błyskową”.

W zdjęciach tekstu od razu widać brak autofocusa w Pre.

I jeszcze parę zdjęć, tym razem zrobionych tylko telefonem Palma. Podobne robiłem też modelem Sony Ericsson Satio – można je zobaczyć w artykule: Sony Ericsson Satio (U1) – smartfon czy aparat

Bateria

Akumulator sprzedawany w zestawie z Pre ma pojemność identyczną z ogniwem HTC G1 – 1150mAh – i oferuje nam praktycznie te same osiągi. Przy standardowym użytkowaniu (kilka minut rozmowy, parę SMSów, maili i kilkadziesiąt minut słuchania muzyki), bateria powinna wystarczyć na około 18 godzin. Takie wartości chyba nikogo już nie zaskakują, większość współczesnych smartfonów wymaga codziennego ładowania.

Podsumowanie

Trudno jednoznacznie ocenić Pre. Z jednej strony trzeba przyznać, że wygląda oryginalnie, wyróżnia się z tłumu iPhone’o podobnych smartfonów, jest elegancki i na pewno wywoła sporo zainteresowania gdy pokażemy go znajomym. Z drugiej, jakość wykonania może skutecznie zniechęcać do wiązania się na dłużej z produktem Palma.
Pod względem sprzętowym jest na pewno lepszy od HTC G1, ale nie dorównuje produktowi Apple. Z wydaniem ostatecznej opinii wstrzymam się jednak do czasu opublikowania drugiej części testu, w której opiszę system webOS.
Jedno jest pewne, wyświetlacz 3,1-cala to zdecydowanie za mało do komfortowej pracy na smartfonie, zwłaszcza gdy używamy go głównie do przeglądania internetu i multimediów.

• Test telefonu Palm Pre – część I – hardware
• Test telefonu Palm Pre – część II – webOS
• Test telefonu Palm Pre – czesc III – oprogramowanie

Z drugiej strony trzeba pamiętać też o udziale darmowych aplikacji w obydwu sklepach (płatne programy reklam raczej nie pokazują) – 20% u Apple i aż 60% w Markecie Google.

W skali globalnej wyniki Androida może nie są tak spektakularne, ale i tu widać, że jego użytkownicy ostatnio bardzo zintensyfikowali korzystanie ze swoich smartfonów i wraz z posiadaczami komórek Apple zawładnęli mobilnym internetem.

Symbian coraz mniej kojarzy się już z systemem operacyjnym dla smartfonów, a większość z milionów użytkowników kupujących telefony Nokii, pewnie nawet nie wie, że mogą w nich zainstalować jakiekolwiek aplikacji. Zresztą zaglądając do raportu AdMob od razu widać skąd bierze się wysoka sprzedaż komórek fińskiego producenta. W Stanach Zjednoczonych, na liście 10 telefonów, w których najczęściej otwierano aplikacje z reklamami AdMob nie ma żadnego telefonu Nokii, w Wielkiej Brytanii mamy Nokie N73, N95 i 5800, natomiast w krajach typu Indonezja, Indie czy Południowa Afryka Symbian rządzi niepodzielnie.

I na koniec pytanie: Wiecie w jakim smartfonie marki Nokia użytkownicy najczęściej na świecie korzystają z aplikacji z reklamami AdMob?
N95? 5800? Nie, tym modelem jest N70, który miał premierę w 2005 roku. I to chyba mówi wszystko o kondycji największego na świecie producenta komórek.

via ArsTechnica, AdMob

Pomijam informacje o premierach zwykłych komórek oraz o urządzeniach pracujących na mobilnych systemach operacyjnych (np. Android), ale nie będących telefonami.

Android

Koreańska firma Inbrics pokazała telefon M1, cieniutką (1,2 cm) komórkę z wysuwaną klawiaturą QWERTY, wyświetlaczem 3,7-cala AMOLED, aparatem cyfrowym z matrycą 3 miliony pikseli i kamerą VGA z przodu do wideorozmów, 16GB pamięci wewnętrznej i gniazdem kart microSD. Wyposażono go w mocno przerobionego Androida 1.5 (podobno do premiery zostanie on zastąpiony wersją 2.0). Niestety producent nastawia się głównie na rynek amerykański, więc trudno powiedzieć czy M1 trafi do Europy. W każdym bądź razie, według komentatorów, jest on bardzo udanym urządzeniem i może stanowić dużą konkurencję dla pozostałych Adroidów z klawiaturą QWERTY.

Szef LG oświadczył, że 50% nowych telefonów tej firmy będzie działać na platformie Android (drugą połowę już dawno zarezerwowano w umowie z Microsoftem dla Windows Mobile).

LG zaprezentowało też model GT540 czyli tanią słuchawkę z Androidem 2.0, która do sprzedaży ma trafić w okolicach kwietnia. Telefon nie wyróżnia się niczym szczególnym, ma 3-megapikselowy aparat, rezystywny ekran o rozdzielczości 240×400 pikseli i wsparcie dla DivX. LG planuje wypuścić całą gamę kolorystyczną tych komórek w dość atrakcyjnej cenie.

webOS

Palm nareszcie wziął się do roboty i zapowiedział odświeżenie swojego systemu, dzięki czemu ma wreszcie nawiązać walkę z konkurencją oraz 2 telefony, a właściwie ulepszone wersje Pre i Pixi (pierwszy dostał 16GB pamięci i 512MB RAMu, a drugi WiFi).

WebOS dostał nareszcie porządne gry 3D. Na CES zaprezentowano: Need for Speed Undercover, The Sims 3, MONOPOLY, Asphalt 5: Elite Racing, Let’s Golf!, Glyder 2 i X-Plane, nad następnymi pracują już czołowi deweloperzy jak EA Mobile czy Gameloft.

Firma ogłosiła też specjalny konkurs dla developerów, w którym autorzy najlepszych aplikacji mogą wygrać nawet 100 tysięcy dolarów. Daje to nadzieje na trochę szybszy rozwój sklepu Palma, który teraz oferuje jedynie około 1000 programów (dla porównania Android, który jest na rynku tylko parę miesięcy dłużej, może poszczycić się 20 tys)

Kolejną dobrą wiadomością dla użytkowników Pre jest zapowiedź wersji 1.4 weOSa, która ma wprowadzić opcje kręcenia i edytowania filmów wideo.
Dostanie on też specjalny plugin Adobe Flash Player 10.1, a wraz z nim możliwość oglądania np. filmów z Youtube bezpośrednio w przeglądarce.

Windows Mobile

Microsoft trochę tylnymi drzwiami wprowadził Windowsa Mobile 6.5.3. Pokazano go na telefonie Toshiba TG01, obyło się bez fanfar i specjalnych pokazów. Nowa wersja WinMo jest tym czym od początku powinna być 6.5 – pozbyto się ostatnich elementów wymagających użycia stylusa i teraz komórki z OSem Microsoftu można obsługiwać już tylko palcami.

Równocześnie dowiedzieliśmy się, że premiera Windows Mobile 7 odbędzie się już w lutym na kongresie Mobile World w Barcelonie, a LG, zapowiedziało na 2010, pierwsze urządzenia z tym systemem (nie podając jednak żadnych szczegółów na temat specyfikacji)

I to właściwie tyle. Jak widać fani smartfonów nie mieli za bardzo czego szukać na tegorocznym CES. Kompletnie niewidoczna była Nokia, HTC też niczym nas nie zaskoczył. O wiele więcej nowości powinniśmy zobaczyć już za miesiąc na MWC w Hiszpanii.

zdjęcia pochodzą z serwisu Engadget

via Engadget Mobile

Szczegółowe cenniki znajdziecie na stronach: o2online.de, o2.co.uk, o2online.ie.

via last100.com