„Rozumiemy, że jest społeczność deweloperów zainteresowanych eksperymentowaniem z Androidem i flashowaniem telefonów. Polecamy im kupno telefonów typu Google ADP1 czy Nexus One. Smartfony Motoroli przeznaczone są dla zwykłych użytkowników i deweloperów aplikacji”

Można by te słowa zignorować gdyby nie to, że producent zastosował w modelu Droid X specjalny bezpiecznik (eFuse), który zapobiega instalowaniu nieoficjalnych firmware. W momencie gdy wykryje on próbę instalacji nieautoryzowanego oprogramowania, permanentnie odcina zasilanie i sprawia, ze telefon nie nadaje się do użycia. Nie da się go też reanimować domowymi sposobami i tylko Motorola jest w stanie przywrócić go do życia.

Czy wobec tego Droid X jest 100% odporny na hackowanie – oczywiście nie, społeczność moderów nie takie rzeczy już widziała i pewnie znajdzie sposób na ominięcie zabezpieczeń (pracuje nad tym intensywnie Steven Bird), jednak ryzyko będzie nieporównywalnie większe niż dotychczas i tylko najodważniejsi (i pewnie najbogatsi) power userzy zaryzykują utratę, wartego kilkaset dolarów, telefonu. Raczej wątpliwe jest więc powstanie tak wielu różnorodnych ROMów jak w przypadku urządzeń HTC, po co bowiem deweloperzy mają tracić czas na soft, z którego mało kto będzie korzystał.

Jeśli więc lubicie przerabiać swoje telefony trzymajcie się z daleko od Motoroli Droid X (a może i od wszystkich przyszłych modeli tego producenta) już lepiej zostać przy HTC wspomaganym przez xda-developers i Cyanogena.

via AndroidCentral, PocketNow

Mnie jakoś to nie przekonuje. Pół roku na przystosowanie interfejsu do nowego systemu? Przecież Android 2.2 nie jest jakąś wielką rewolucją. Co będzie gdy pojawi się wersja 3.0? Czy wtedy HTC będzie potrzebowało całego roku? We wszystkich wywiadach przedstawiciele firmy zapewniają jak to ściśle współpracują z Google nad nowym oprogramowaniem, a tu wygląda jakby dostali FroYo z xda-developers i musieli wszystko robić od początku.

Kolejny raz widać jak wielkim błędem jest rezygnacja przez Google z projektu Nexus. Jak ma się rozwijać Android skoro producenci nie są w stanie dostarczyć użytkownikom najnowszych wersji oprogramowania. Zanim FroYo trafi do najpopularniejszych telefonów, na rynku pewnie będziemy mieli już od dawna Gingerbread (Android 3.0) i zabawa w nadganianie opóźnień zacznie się od początku. Dobrze, że chociaż niezależni programiści nie próżnują.

via Intomobile

• na stronie domowej CyanogenMod
• forum xda-developers
• forum CyanogenMod
• wiki CyanogenMod

A oto pełny changelog:

• Common: Deskclock extra settings – cyanogen, mtwebster
• Common: ADWLauncher 0.9 – Ander Webbs
• Common: Music app enhancements – Eliot Stocker
• Common: Phone mod V.30.1 – cytown
• Common: WyContacts 1.2 – Wysie (port to Froyo by Sileht)
• Common: Superuser 2.2.2 – Adam Shanks (ChainsDD)
• Common: MMS enhancements from Ruqqq, Takuo Kitame, Jef Oliver
• Common: Improved RTL text rendering – David Kohen, Omri Baumer
• Common: Themable user interface elements – Wysie, bcrook, jeagoss
• Common: FLAC playback support – Kenny Root, Cyanogen, Glenn Maynard
• Common: Lockscreen enhancements – Wysie
• Common: Long-press home options – Wysie, bcrook
• Common: OpenVPN support – James Bottomley, Takuo Kitame
• Common: Br0tips – Kmobs
• Common: Browser incognito mode – Optedoblivion
• Common: Zipalign on install (if needed) + system dex cache to /cache – Cyanogen/Chris Soyars
• Common: Customizable Nexus LWP – Chris Soyars/Cyanogen
• Common: JIT toggle, configurable heapsize, compcache supprt – Cyanogen
• Common: Adjustable haptic feedback – Michael Webster
• Common: Custom wallpapers – jairomeo, prash, SatanR1
• Common: Battery percentage display – canadiancow, jeagoss
• Common: Trackball wake, trackball unlock, menu unlock – Jon Boekenoogen/Kmobs
• Common: Surfaceflinger night mode and effects – Jeff Sharkey
• Common: Reflow webviews on pinch option – Jonas Larsson
• Common: Enhanced accelerometer settings – Jonas Larsson
• Common: A2DP bugfixes – Glenn Maynard
• Common: Browser fullscreen mode and other enhancements – Wysie
• Common: Translations: Takuo Kitame, Matthias Büchner, Eug89
• Common: Major build system enhancements by Chris Soyars & Koush
• Common: Long press volume buttons to skip songs – Jon Boekenoogen
• Common: Accelerated ARMv7 JPEG decoding – Qualcomm
• Common: Patch wrangling – Cyanogen, Chris Soyars, Koush
• Common: Bluetooth HID support – Erin Yueh @ 0xlabs
• Common: Mouse pointer support – Chih-Wei Huang (android-x86)
• Common: Configurable install location + allow move any app to external storage – Cyanogen
• Common: Busybox, nano, and libncurses are now built from source. – cvpcs
• N1/DS: Kernel 2.6.34 with Pershoot/Kmobs clock settings
• N1: Maintainer: Cyanogen
• D/S: Maintainer: Cyanogen
• D/S: Camera reverse engineering by NCommander & Cyanogen
• D/S: Kernel patches for stability from Zinx Verituse
• D/S: MT3G Fender/1.2 support from Zinx Verituse
• Droid: Maintainer: Koush
• Hero: Lox (GSM), Darchstar (CDMA)
• Bravo (Desire): Maintainers: behnaam, Kali-
• Incredible: Maintainer: Koush
• Espresso (Slide): Maintainers: Wes Garner, Chris Soyars

Ja na aktualizację raczej się nie zdecyduję, G1 już porzuciłem i czekam teraz na swojego HTC Desire, ale wszystkim, którzy zamierzają przetestować najnowszą produkcję Cyanogena, życzę dobrej zabawy.

via CyanogenMod, obrazek pochodzi z serwisu Engadget

Niestety jak na razie dostajemy pseudo-multitasking sprowadzający się do dodatkowego menu, wysuwającego się po dwukrotnym wciśnięciu dolnego klawisza. Niby mają tam wyświetlać się, działające w tle programy, a w rzeczywistości jest niekończąca się lista ostatnio uruchomionych aplikacji, dla której trudno znaleźć jakieś sensowne zastosowanie (może za wyjątkiem panelu do sterowania odtwarzaczem muzyki).

W reklamach Apple czytamy: „wielozadaniowość uzyskała zupełnie nowy wymiar„, zapomniano jedynie dodać, że charakteryzuje go cały szereg ograniczeń – w tle mogą działać tylko wybrane usługi jak lokalizacja, odtwarzanie muzyki czy VOIP, a programy muszą być specjalnie przystosowane do multitaskingu. Będzie więc można słuchać internetowego radia czy rozmawiać przez Skype, bez potrzeby wyłączania TomToma (o ile developerzy tych programów zaaplikują im odpowiednie poprawki), ale nie ma mowy o aktualizacji czytnika RSS w tle, odświeżaniu stron internetowych i innych tego typu ekstrawagancjach.
Z drugiej jednak strony nie ma co narzekać, wielozadaniowość i tak jest przereklamowana, a większość użytkowników wcale jej nie potrzebuje. Aż dziwne, że Apple przywiązuje do tej funkcji tak wiele uwagi.

Nowością są też Foldery – czyli kolejna, po tapecie, opcja umożliwiająca personalizacje pulpitu. Katalog tworzymy przeciągając jedną ikonę programu nad drugą. Nie trzeba nawet martwic się o nazwę, system zajmie się tym za nas.

Są też oczywiście i ograniczenia – folder może zawierać maksymalnie 12 aplikacji, nie da się też w nim umieścić innego folderu.

Programiści Apple ulepszyli też klienta poczty email wyposażając go w skrzynkę Przychodzące, zawierającą wiadomości ze wszystkich kont.

Maile z danej konwersacji zostały połączone w wątki. Dopuszczono też otwieranie załączników w zewnętrznych aplikacjach.

Aparat zyskał zoom cyfrowy i chociaż sam nie znajduję dla niego żadnego, praktycznego zastosowania, to pewnie są tacy, którym się przyda.

Kamera natomiast dostała ręcznie ustawiany autofocus i to jest już bardzo przydatne rozwiązanie – pod warunkiem, że lubimy filmować telefonem komórkowym.

Zdjęcia możemy teraz przeglądać również na mapie (pod warunkiem, że mają zapisane dane lokalizacyjne).

Odtwarzacz muzyki zrobił się jakby ładniejszy i nareszcie da się tworzyć w telefonie własne listy utworów.

Jest jeszcze cały szereg innych drobnych usprawnień – poprawki interfejsu, obsługa klawiatur Bluetooth, liczenie znaków w wiadomościach, przycisk blokowania orientacji poziomej ekranu, możliwość kupowania programów w iTunes jako prezentów dla kogoś, przeszukiwanie treści SMSów, ikona na pasku stanu informująca o włączonych usługach lokalizacji etc.

Niestety wszystko to ma swoją cenę. Po raz pierwszy mojemu iPhone’owi 3GS zdarzają się „przycięcia” – głównie przy przełączaniu pomiędzy aplikacjami lub przewijaniu długiej listy. Występuje to sporadyczne, ale wcześniej nigdy nie miałem takich problemów, a iPhone wydawał się symbolem szybkości i płynności obsługi. Nowa wersja systemu nie obchodzi się też zbyt łagodnie z baterią, zużycie zwiększyło się o jakieś 20%, chociaż parę dni testów na pewno nie pozwala na wydanie ostatecznej oceny.

iOS4 nie oferuje zbyt wiele, to bardziej kosmetyczna aktualizacja niż jakas zasadnicza zmiana. Więcej nowości mamy chyba pomiędzy Androidem 2.1 a 2.2 niż miedzy softem Apple w wersjach 3 i 4. Jeszcze gorzej mają posiadacze modelu 3G, których pozbawiono „multitaskingu”, tapety na pulpicie, obsługi klawiatur Bluetooth czy blokowania orientacji ekranu.
Jeśli więc nie zrobiliście jeszcze aktualizacji, niewiele straciliście, ja sam praktycznie nie korzystam z żadnej nowej funkcji (z wyjątkiem folderów).

• możliwość instalacji aplikacji na karcie SD zamiast w pamięci telefonu, dzięki czemu pozbywamy się problemu kończącego się miejsca na nowe gry i aplikacje
• możliwość pozbycia się wszelkich „dodatków” do standardowego softu dokładanych przez operatorów sieci (tzw. debranding)
• możliwość wykorzystania telefonu jako hotspot’a WiFi – inne urządzenia będą mogły łączyć się z telefonem i wykorzystywać jego połączenie internetowe
• opcja robienia screenshotów bezpośrednio z telefonu
• lepsze zarządzanie pamięcią, telefon nie powinien się zamulać
• możliwość overclockingu
• możliwość utworzenia pełnego backupu. Po przywróceniu takowego, telefon znajdzie się w dokładnie takim samym stanie jak w momencie tworzenia backupu
• „Market Enabler” – dostęp do płatnych aplikacji nawet jeśli w danym momencie są niedostępne dla danego kraju.

Teoretycznie czynność ta może pozbawić gwarancji, jednak zmiany są praktycznie niezauważalne i ktoś musiałby być dość dociekliwy, aby na tej podstawie odmówić przyjęcia telefonu w ramach gwarancji.

To tyle słowem wstępu. Od tej chwili pamiętajcie, że wszystko robicie na własne ryzyko – za ewentualne uszkodzenia telefonu nie ponosimy żadnej odpowiedzialności. Jeśli jednak będziecie postępować zgodnie z instrukcją, szansa na to, że coś pójdzie nie tak, jest niewielka.

O czym powinniście wiedzieć zanim rozpoczniecie:

• ta instrukcja pozwoli na root’a tylko w aparatach wyposażonych w bootloader w wersji 0.75 lub niższej. Aby sprawdzić wersje bootloadera wyłączamy telefon a następnie włączamy ponownie, jednocześnie trzymając wciśnięty przycisk „Back”. Powinien pojawić się biały ekran. Pośród kilku linijek tekstu znajdujemy napis „HBOOT” i obok numer wersji bootloadera
• wszystkie dane zachowane na telefonie zostaną usunięte.
• aby móc korzystać z Apps2SD (instalacja aplikacji na karcie SD zamiast w pamięci telefonu) wymagany jest format karty SD. Upewnijcie się, że skopiowaliście wszystkie ważne dla siebie pliki, aby móc je później przywrócić.

Do przeprowadzenia operacji należy się zaopatrzyć w:

• komputer z Windows’em
• kabel MicroUSB
• karte MicroSD
• inną kartę MicroSD, potrzebną do utworzenia „GoldCard”
• niezbędne pliki:
  • testruuDesire – POBIERZ
  • rootedupdate.zip – POBIERZ
  • pushfiles_windows.zip – POBIERZ
  • r1-a2sd-desire-dalvik-fresh-signed.zip – POBIERZ
  • SDK Androida do pobrania ze strony: developer.android.com
  • HxD Hex Editor – do pobrania ze strony: http://mh-nexus.de/en/downloads.php?product=HxD

1. Backup danych

Jak już wiadomo, proces ten usunie wszystkie dane z pamięci telefonu oraz karty SD, więc aby zachować swoje dane i ustawienia trzeba wykonać ich backup. Można do tego celu użyć aplikacji MyBackup Pro, dostępnej w Android Market. Aplikacja jest płatna, ale do naszych celów wystarczy darmowa wersja trial, działająca przez 30 dni.

2. Tworzenie GoldCard

GoldCard to specjalnie spreparowana karta MicroSD, która pozwoli na sflashowanie telefonu nowym ROM’em. Jest to wymagana część procesu root’owania HTC Desire. Do tego celu wystarczy karta o względnie małej pojemności (256MB w górę), ale liczyć się trzeba z tym, że i tak ciężko jest już kupić cokolwiek poniżej 1GB. Karty rzędu 2GB rozdają już niemalże z hamburgerami.

Instrukcja tworzenia GoldCard:

• formatujemy kartę w jako FAT32
• wkładamy kartę do telefonu i włączamy go. Podłączamy telefon do PC w trybie HTC Sync
• rozpakowujemy wcześniej pobrane SDK do dowolnego folderu
• z menu Start wybieramy Uruchom, wpisujemy „cmd” i wciskamy Enter
• wpisujemy cd \android-sdk-windows\tools
• wpisujemy adb shell cat /sys/class/mmc_host/mmc1/mmc1:*/cid i wciskamy Enter. Powinniśmy otrzymać ciąg znaków podobny do tego: „532600bd227d9c0347329407514d5402″

  
  

  

  
  

• wchodzimy na stronę: http://hexrev.soaa.me/, wklejamy na niej otrzymany przed chwilą ciąg znaków i wciskamy Submit. Kopiujemy otrzymany tą drogą nowy numer.
• wchodzimy na stronę: http://psas.revskills.de/?q=goldcard i wklejamy nowy numer aby utworzyć obraz swojej GoldCard. Obraz zostanie przesłany mailem jako załącznik. Zapisujemy plik na PC
• zmieniamy tryb połączenia telefonu z komputerem z HTC Sync na Disk Drive
• uruchamiamy HxD Hex Editor (jako Administrator pod Vistą/Win7)
• wchodzimy do menu Extra -> Open Disk. W opcji Physical Disk wybieramy Removable Disk, odznaczamy Open as Readonly i naciskamy OK. Pamiętajcie, że trzeba wybrać „Physical Disk” a nie „Logical Disk„, bo to dość ważne dla całego procesu. Akceptujemy ostrzeżenie klikając OK
• idziemy ponownie do menu Extra -> Open Disk Image i otwieramy obraz swojej GoldCard, który przyszedł mailem
• wciskamy OK kiedy zostaniemy zapytani o „Sector Size„. Upewnijcie się, że ustawiliście „512 (Hard disks/Floppy Disks)” i naciśnijcie OK
• jeśli poprawnie wykonaliście powyższe kroki powinniście otrzymać dwie zakładki. Jedna z nich to dysk wymienny „Removable Disk” a druga to obraz GoldCard

  
  

  

  
  

• wybieramy zakładkę z obrazem GoldCard, idziemy do menu Edit -> Select All, następnie znowu do menu Edit -> Copy
• wybieramy zakładkę „Removable Disk„. Podświetlamy offset (linię) 00000000 aż do offsetu (linii) 00000170, włączając w to linie 00000170. Znów idziemy do menu Edit -> Paste Write

  
  

  

  
  

• idziemy do menu File -> Save i akceptujemy ostrzeżenia które się pojawią.

Tym sposobem mamy utworzoną swoją Złotą Kartę. Można przystąpić do dalszej części zabawy.

3. Rom Update Utility

• wyłączamy telefon i wkładamy do niego swoją GoldCard
• włączamy telefon a kiedy się uruchomi podłączamy go do PC w trybie „Disk Drive„
• kopiujemy na kartę SD ściągnięty wcześniej plik rootedupdate.zip
• wyłączamy telefon i odłączamy go od PC
• włączamy go ponownie, jednocześnie przytrzymując przycisk „Back”. Na wyświetlaczu pojawi się napis „FASTBOOT” na czerwonym tle

  
  

  

  
  

• podłączamy telefon do PC i czekamy aż Windows doinstaluje ewentualne sterowniki, napis „FASTBOOT” na telefonie zmieni się na „FASTBOOT USB”

  
  

  

  
  

• uruchamiamy „textruu.exe” który ściągnęliśmy wcześniej i podążamy za wskazówkami ROM Update Utility

  
  

  
  
  
  

  
  

• kiedy zakończy się proces upgrade’u, telefon się zrestartuje i po pewnym czasie zobaczycie standardowy wizard wstępnej konfiguracji telefonu (bądźcie cierpliwi, potrwa to dłużej niż zazwyczaj) – wyłączamy w tym momencie telefon
• kiedy telefon już się wyłączy odłączamy go od PC.

4. Rootowanie HTC Desire

• włączamy telefon, jednocześnie trzymając wciśnięty przycisk „Volume Down”
• na wyświetlaczu pojawi sie napis „HBOOT”

  
  

  

  
  

• wybieramy opcję „RECOVERY” używając przycisków głośności do poruszania się w górę i w dół a przycisku „Power” jako zatwierdzającego wybór.
• kiedy na wyświetlaczu pojawi się czerwony trójkąt podłączamy telefon do PC
• rozpakowujemy archiwum „push_windows.zip” (pobrane wcześniej) a następnie przechodzimy do menu Start -> Uruchom, wpisujemy „cmd” i wciskamy Enter
• w oknie dialogowym wchodzimy do rozpakowanego katalogu „pushfiles„, wpisujemy: „recovery-windows.bat” i naciskamy Enter. Czekamy aż operacja zostanie zakończona

  
  

  

  
  

• po odpaleniu pliku można zauważyć, że na wyświetlaczu telefonu pojawiło się „Recovery Menu”
• wybieramy opcję Wipe -> Wipe Data/Factory Reset
• następnie z tego samego menu wybieramy Flash ZIP from SDCard i „rootedupdate.zip„. Zatwierdzamy wybór. Ten proces zajmie trochę czasu
• kiedy proces flashowania zostanie zakończony nastąpi reboot i… zrobione!

Teraz gdy już mamy roota w HTC Desire, warto pójść za ciosem i od razu zainstalować Apps2SD, umożliwiającą instalowanie aplikacji na karcie zamiast w pamięci telefonu.

Instalacja Apps2SD

• wyłączamy telefon
• wkładamy swoją GoldCard do telefonu i włączamy go
• podłączamy telefon do PC w trybie „Disk Drive„
• kopiujemy ściągnięty wcześniej plik „r1-a2sd-desire-dalvik-fresh-signed.zip” z komputera na GoldCard
• wyłączamy telefon i odłączamy go od komputera
• włączamy telefon, jednocześnie trzymając wciśnięty przycisk „Volume Down”
• na wyświetlaczu pojawi się napis „HBOOT„
• używamy przycisków głośności aby wybrać opcję „RECOVERY” i zatwierdzamy wybór optycznym trackball’em
• na wyświetlaczu pojawi się czerwony trójkąt, w tym momencie podłączamy telefon do komputera
• dwukrotnie klikamy na „recovery-windows.bat” które wypakowaliśmy z archiwum „pushfiles_windows.zip„
• na wyświetlaczu telefonu pojawi się „Recovery Console„
• używając optycznego trackaball’a wybieramy Wipe -> Wipe data/factory reset
• kiedy telefon zakończy działanie wybieramy Wipe -> Wipe cache
• kiedy telefon zakończy działanie, wybieramy Wipe -> Wipe Dalvik-cache
• teraz idziemy do „Flash zip from SDCard” i wybieramy „r1-a2sd-desire-dalvik-fresh-signed.zip„
• kiedy flashowowanie zakończy się, wybieramy komendę „Power Off”
• odłączamy telefon od komputera, a następnie zastępujemy GoldCard swoją normalną kartą do codziennego użytku

Pamiętajcie, aby zrobić kopię wszystkich danych jakie zawiera wasza karta, ponieważ następne kroki spowodują ich wymazanie.

• włączamy telefon, jednocześnie trzymając wciśnięty przycisk „Volume Down”
• na wyświetlaczu pojawi się „HBOOT”
• używając przycisków głośności wybieramy opcję „RECOVERY” i zatwierdzamy wybór przyciskiem „Power”
• na wyświetlaczu telefonu pojawi się czerwony trójkąt, wtedy podłączamy telefon do komputera
• dwukrotnie klikamy na „recovery-windows.bat” które wypakowalismy z archiwum „pushfiles_windows.zip„
• używając optycznego trackball’a wybieramy Partition sdcard -> Partition SD
• wybieramy SWAP=0, EXT2=512 a resztę pozostawiamy w FAT32
• następnie wybieramy z menu „SD:ext2 to ext3„
• wracamy do głównego menu „Recovery Console” i wybieramy „Reboot system now„. Kiedy telefon rozpocznie proces rebootowania odłączamy go od komputera

To wszystko. Mamy teraz na swoim Desire zrobionego root’a razem z Apps2SD.
Ze swojej strony dodam jeszcze, ze chcąc używać Apps2SD najlepiej zaopatrzyć się w kartę SD jak najwyższej klasy, powiedzmy 6. Różnica między klasą 2 a klasą 6 jest zauważalna w codziennej pracy z telefonem, więc warto doinwestować te parę procent ceny karty klasy 2 więcej i kupić kartę klasy 6 lub 4. Swój telefon sprawdzałem na SanDisk class 2 oraz Transcend class 6, różnica jest minimalna, ale w codziennym użytkowaniu każda zwłoka w reakcji telefonu zaczyna być po pewnym czasie denerwująca

Żródło: android.modaco.com

Zapowiedziano też różową wersję kolorystyczną HTC Hero, ale to chyba już mniej nas interesuje.

via Engadget

Oprócz tego aktualizacja przyniesie:

• domyślnie zainstalowaną aplikację Google Goggles – wyszukującą informacje na podstawie zdjęć zrobionych wbudowaną kamerą (np. fotografujemy okładkę książki i dostajemy wyniki jakbyśmy w klasyczną wyszukiwarkę wpisali jej tytuł),
• nową wersję Google Maps (3.4) z opcją synchronizowania gwiazdek, podpowiedziami przy wyszukiwaniu (na podstawie naszej historii) i trybem nocnym w nawigacji
• poprawki błędów związanych z połączeniami 3G

Wysyłanie nowej wersji oprogramowania rozpoczęło się już wczoraj, a do większości użytkowników powinna ona dotrzeć najpóźniej do końca tygodnia.

Pod spodem znajdziecie film prezentujący pinch-to-zoom w Nexusie One

via Google, obrazek i film pochodzą z serwisu Engadget

• aktualizacje do AOSP-1.6r2
• więcej elementów z Eklerki (czyli Androida 2.0)
• naprawione BT OBEX FTP
• cofnięte niektóre zmiany w kernelu, które zagrażały stabilności systemu
• poprawkę wielu błędów
• i co najważniejsze: Polski język interfejsu, wraz z wieloma innymi lokalizacjami

Oto parę obrazków z nowej wersji CyanogenModa

Na szczęście, jak poinformował Steve Kondik (czyli słynny Cyanogen we własnej osobie), już w następnej odsłonie jego oprogramowania wrócą wszystkie brakujące języki w tym polski. CyanogenMod 4.2.6 ma pojawić się jeszcze w tym tygodniu i oprócz lokalizacji dostaniemy w nim kolejne funkcje z Eklerki.
Pozostaje nam uzbroić się w cierpliwość. Poinformujemy was gdy tylko nowa wersja będzie dostępna do pobrania.

Na początek tradycyjne już w takich przypadkach ostrzeżenie:

Mimo, że w większości wypadków flashowanie kończy się sukcesem, to nikt nie daje na to 100% gwarancji. Zawsze coś może pójść nie tak, a wtedy wasz smartfon zmieni się w kawałek bezużytecznego plastiku. Korzystając z poniższego poradnika weźcie to pod uwagę i pamiętajcie, że działacie na własne ryzyko. Nie odpowiadam za uszkodzenia telefonu czy niespodziewane błędy. Sam przetestowałem ten sposób na sobie kilka razy i wszystkie przebiegły bez problemów. Po zainstalowaniu nieoficjalnego oprogramowania przestaniecie też dostawać aktualizacje systemu od waszego operatora. W zamian za to możecie liczyć na upgrade’y przygotowane przez niezależnych deweloperów.

1. Przygotowanie

Przed instalacją CyanogenMod 4.1.99 (i późniejszych) powinniśmy przygotować:

• Zrootowany telefon z baterią naładowaną do pełna i oprogramowaniem Cyanogen Recovery 1.4 (Opis jak zrootować HTC G1). Jeśli wcześniej mieliśmy zainstalowaną wersję 4.0.4 to na pewno mamy i Roota i Cyanogen Recovery 1.4
• Pobieramy Android 1.6 Recovery Image z adresu developer.htc.com. Plik nazywa się signed-dream_devphone_userdebug-ota-14721.zip i ma 45Mb
• Pobieramy najnowszą wersję CyanogenMod. Obecnie nosi ona numer 4.2.5 i dostępna jest pod tym linkiem – nazwa pliku update-cm-4.2.5-signed.zip. Informacje na temat aktualnych wersji znajdziemy zawsze na stronie CyanogenMod.com
• Obydwa pliki kopiujemy na kartę pamięci do katalogu głównego
• Opcjonalnie możemy pobrać jeszcze audio-resources.zip, który zawiera dzwonki i dźwięki ostrzeżeń. Rozpakowujemy go również do katalogu głównego karty
• Na koniec pozostaje nam zrobienie kopii bezpieczeństwa prywatnych plików typu zdjęcia, muzyka, wiadomości etc.

2. Android 1.6 Recovery Image

Rozpoczniemy od zainstalowania oficjalnego Recovery Image.
Wyłączamy telefon i włączamy ponownie przytrzymując klawisz Home (ten z domkiem).
Następnie wybieramy opcję nandroid v2.2 backup i klikamy trackballem. W ten sposób zrobimy kopię bezpieczeństwa aktualnego systemu – zawsze może się przydać.

Czyścimy pamięć telefonu uruchamiając opcję wipe data/factory reset.

Gdy wrócimy do początkowego okna wybieramy opcję apply any zip from SD, a potem zaznaczamy plik signed-dream_devphone_userdebug-ota-14721.zip i zatwierdzamy wybór trackballem.

Zostaniemy poinformowani o instalacji nowego obrazu – potwierdzamy klawiszem Home.

Gdy operacja się zakończy pod żadnym pozorem NIE REBOOTUJEMY telefonu tylko od razu przechodzimy do następnego kroku.

3. CyanogenMod

Po raz kolejny zaznaczamy opcję apply any zip from SD, ale tym razem wybieramy plik update-cm-4.2.5-signed.zip. Na ekranie znowu wyświetli się prośba o potwierdzenie klawiszem Home, a gdy to zrobimy rozpocznie się instalacja właściwego CyanogenModa.

Gdy już wszystko się przekopiuje i wrócimy do początkowego ekranu wystarczy reboot (poprzez wybranie odpowiedniej opcji lub równoczesne wybranie klawiszy Home i Wstecz) i nasza operacja została zakończona. Czasami zdarza się, że telefon ponownie wróci do okna Cyanogen Recovery, wtedy robimy jeszcze jeden reboot i to powinno załatwić sprawę.

4. Podsumowanie

Całość nie powinna trwać dłużej niż jakieś 15 minut. Następnym razem gdy będziemy chcieli zaktualizować system wystarczy skorzystać z programu CM Updater (dostępny w Android Markecie). Wygląda to prawie tak samo jak oficjalne update’y i też nie tracimy wtedy żadnych danych (pliki, wiadomości, ustawienia zostają zachowane).

Czego możemy spodziewać się po CyanogenMod 4.2.5 w porównaniu do wersji 4.0.4. Po pierwsze pełnej wersji Androida 1.6 z wieloma poprawkami i nowym Android Marketem. Poza tym dostajemy jeszcze ikony, tapety i efekty przechodzenia miedzy oknami z Motoroli Droid.

Niestety równocześnie tracimy polski język i parę programów, które były w poprzednich wersjach nie do końca legalnie np. Quickoffice.

Mimo wszystko warto jednak mieć najnowsze oprogramowanie od Cyanogena, zwłaszcza, że w kolejnych aktualizacjach na pewno dostaniemy coraz więcej elementów z Androida 2.0 Eclair, który oficjalnie być może nigdy nie trafi do naszego telefonu.