„Rozumiemy, że jest społeczność deweloperów zainteresowanych eksperymentowaniem z Androidem i flashowaniem telefonów. Polecamy im kupno telefonów typu Google ADP1 czy Nexus One. Smartfony Motoroli przeznaczone są dla zwykłych użytkowników i deweloperów aplikacji”

Można by te słowa zignorować gdyby nie to, że producent zastosował w modelu Droid X specjalny bezpiecznik (eFuse), który zapobiega instalowaniu nieoficjalnych firmware. W momencie gdy wykryje on próbę instalacji nieautoryzowanego oprogramowania, permanentnie odcina zasilanie i sprawia, ze telefon nie nadaje się do użycia. Nie da się go też reanimować domowymi sposobami i tylko Motorola jest w stanie przywrócić go do życia.

Czy wobec tego Droid X jest 100% odporny na hackowanie – oczywiście nie, społeczność moderów nie takie rzeczy już widziała i pewnie znajdzie sposób na ominięcie zabezpieczeń (pracuje nad tym intensywnie Steven Bird), jednak ryzyko będzie nieporównywalnie większe niż dotychczas i tylko najodważniejsi (i pewnie najbogatsi) power userzy zaryzykują utratę, wartego kilkaset dolarów, telefonu. Raczej wątpliwe jest więc powstanie tak wielu różnorodnych ROMów jak w przypadku urządzeń HTC, po co bowiem deweloperzy mają tracić czas na soft, z którego mało kto będzie korzystał.

Jeśli więc lubicie przerabiać swoje telefony trzymajcie się z daleko od Motoroli Droid X (a może i od wszystkich przyszłych modeli tego producenta) już lepiej zostać przy HTC wspomaganym przez xda-developers i Cyanogena.

via AndroidCentral, PocketNow

• na stronie domowej CyanogenMod
• forum xda-developers
• forum CyanogenMod
• wiki CyanogenMod

A oto pełny changelog:

• Common: Deskclock extra settings – cyanogen, mtwebster
• Common: ADWLauncher 0.9 – Ander Webbs
• Common: Music app enhancements – Eliot Stocker
• Common: Phone mod V.30.1 – cytown
• Common: WyContacts 1.2 – Wysie (port to Froyo by Sileht)
• Common: Superuser 2.2.2 – Adam Shanks (ChainsDD)
• Common: MMS enhancements from Ruqqq, Takuo Kitame, Jef Oliver
• Common: Improved RTL text rendering – David Kohen, Omri Baumer
• Common: Themable user interface elements – Wysie, bcrook, jeagoss
• Common: FLAC playback support – Kenny Root, Cyanogen, Glenn Maynard
• Common: Lockscreen enhancements – Wysie
• Common: Long-press home options – Wysie, bcrook
• Common: OpenVPN support – James Bottomley, Takuo Kitame
• Common: Br0tips – Kmobs
• Common: Browser incognito mode – Optedoblivion
• Common: Zipalign on install (if needed) + system dex cache to /cache – Cyanogen/Chris Soyars
• Common: Customizable Nexus LWP – Chris Soyars/Cyanogen
• Common: JIT toggle, configurable heapsize, compcache supprt – Cyanogen
• Common: Adjustable haptic feedback – Michael Webster
• Common: Custom wallpapers – jairomeo, prash, SatanR1
• Common: Battery percentage display – canadiancow, jeagoss
• Common: Trackball wake, trackball unlock, menu unlock – Jon Boekenoogen/Kmobs
• Common: Surfaceflinger night mode and effects – Jeff Sharkey
• Common: Reflow webviews on pinch option – Jonas Larsson
• Common: Enhanced accelerometer settings – Jonas Larsson
• Common: A2DP bugfixes – Glenn Maynard
• Common: Browser fullscreen mode and other enhancements – Wysie
• Common: Translations: Takuo Kitame, Matthias Büchner, Eug89
• Common: Major build system enhancements by Chris Soyars & Koush
• Common: Long press volume buttons to skip songs – Jon Boekenoogen
• Common: Accelerated ARMv7 JPEG decoding – Qualcomm
• Common: Patch wrangling – Cyanogen, Chris Soyars, Koush
• Common: Bluetooth HID support – Erin Yueh @ 0xlabs
• Common: Mouse pointer support – Chih-Wei Huang (android-x86)
• Common: Configurable install location + allow move any app to external storage – Cyanogen
• Common: Busybox, nano, and libncurses are now built from source. – cvpcs
• N1/DS: Kernel 2.6.34 with Pershoot/Kmobs clock settings
• N1: Maintainer: Cyanogen
• D/S: Maintainer: Cyanogen
• D/S: Camera reverse engineering by NCommander & Cyanogen
• D/S: Kernel patches for stability from Zinx Verituse
• D/S: MT3G Fender/1.2 support from Zinx Verituse
• Droid: Maintainer: Koush
• Hero: Lox (GSM), Darchstar (CDMA)
• Bravo (Desire): Maintainers: behnaam, Kali-
• Incredible: Maintainer: Koush
• Espresso (Slide): Maintainers: Wes Garner, Chris Soyars

Ja na aktualizację raczej się nie zdecyduję, G1 już porzuciłem i czekam teraz na swojego HTC Desire, ale wszystkim, którzy zamierzają przetestować najnowszą produkcję Cyanogena, życzę dobrej zabawy.

via CyanogenMod, obrazek pochodzi z serwisu Engadget

• możliwość instalacji aplikacji na karcie SD zamiast w pamięci telefonu, dzięki czemu pozbywamy się problemu kończącego się miejsca na nowe gry i aplikacje
• możliwość pozbycia się wszelkich „dodatków” do standardowego softu dokładanych przez operatorów sieci (tzw. debranding)
• możliwość wykorzystania telefonu jako hotspot’a WiFi – inne urządzenia będą mogły łączyć się z telefonem i wykorzystywać jego połączenie internetowe
• opcja robienia screenshotów bezpośrednio z telefonu
• lepsze zarządzanie pamięcią, telefon nie powinien się zamulać
• możliwość overclockingu
• możliwość utworzenia pełnego backupu. Po przywróceniu takowego, telefon znajdzie się w dokładnie takim samym stanie jak w momencie tworzenia backupu
• „Market Enabler” – dostęp do płatnych aplikacji nawet jeśli w danym momencie są niedostępne dla danego kraju.

Teoretycznie czynność ta może pozbawić gwarancji, jednak zmiany są praktycznie niezauważalne i ktoś musiałby być dość dociekliwy, aby na tej podstawie odmówić przyjęcia telefonu w ramach gwarancji.

To tyle słowem wstępu. Od tej chwili pamiętajcie, że wszystko robicie na własne ryzyko – za ewentualne uszkodzenia telefonu nie ponosimy żadnej odpowiedzialności. Jeśli jednak będziecie postępować zgodnie z instrukcją, szansa na to, że coś pójdzie nie tak, jest niewielka.

O czym powinniście wiedzieć zanim rozpoczniecie:

• ta instrukcja pozwoli na root’a tylko w aparatach wyposażonych w bootloader w wersji 0.75 lub niższej. Aby sprawdzić wersje bootloadera wyłączamy telefon a następnie włączamy ponownie, jednocześnie trzymając wciśnięty przycisk „Back”. Powinien pojawić się biały ekran. Pośród kilku linijek tekstu znajdujemy napis „HBOOT” i obok numer wersji bootloadera
• wszystkie dane zachowane na telefonie zostaną usunięte.
• aby móc korzystać z Apps2SD (instalacja aplikacji na karcie SD zamiast w pamięci telefonu) wymagany jest format karty SD. Upewnijcie się, że skopiowaliście wszystkie ważne dla siebie pliki, aby móc je później przywrócić.

Do przeprowadzenia operacji należy się zaopatrzyć w:

• komputer z Windows’em
• kabel MicroUSB
• karte MicroSD
• inną kartę MicroSD, potrzebną do utworzenia „GoldCard”
• niezbędne pliki:
  • testruuDesire – POBIERZ
  • rootedupdate.zip – POBIERZ
  • pushfiles_windows.zip – POBIERZ
  • r1-a2sd-desire-dalvik-fresh-signed.zip – POBIERZ
  • SDK Androida do pobrania ze strony: developer.android.com
  • HxD Hex Editor – do pobrania ze strony: http://mh-nexus.de/en/downloads.php?product=HxD

1. Backup danych

Jak już wiadomo, proces ten usunie wszystkie dane z pamięci telefonu oraz karty SD, więc aby zachować swoje dane i ustawienia trzeba wykonać ich backup. Można do tego celu użyć aplikacji MyBackup Pro, dostępnej w Android Market. Aplikacja jest płatna, ale do naszych celów wystarczy darmowa wersja trial, działająca przez 30 dni.

2. Tworzenie GoldCard

GoldCard to specjalnie spreparowana karta MicroSD, która pozwoli na sflashowanie telefonu nowym ROM’em. Jest to wymagana część procesu root’owania HTC Desire. Do tego celu wystarczy karta o względnie małej pojemności (256MB w górę), ale liczyć się trzeba z tym, że i tak ciężko jest już kupić cokolwiek poniżej 1GB. Karty rzędu 2GB rozdają już niemalże z hamburgerami.

Instrukcja tworzenia GoldCard:

• formatujemy kartę w jako FAT32
• wkładamy kartę do telefonu i włączamy go. Podłączamy telefon do PC w trybie HTC Sync
• rozpakowujemy wcześniej pobrane SDK do dowolnego folderu
• z menu Start wybieramy Uruchom, wpisujemy „cmd” i wciskamy Enter
• wpisujemy cd \android-sdk-windows\tools
• wpisujemy adb shell cat /sys/class/mmc_host/mmc1/mmc1:*/cid i wciskamy Enter. Powinniśmy otrzymać ciąg znaków podobny do tego: „532600bd227d9c0347329407514d5402″

  
  

  

  
  

• wchodzimy na stronę: http://hexrev.soaa.me/, wklejamy na niej otrzymany przed chwilą ciąg znaków i wciskamy Submit. Kopiujemy otrzymany tą drogą nowy numer.
• wchodzimy na stronę: http://psas.revskills.de/?q=goldcard i wklejamy nowy numer aby utworzyć obraz swojej GoldCard. Obraz zostanie przesłany mailem jako załącznik. Zapisujemy plik na PC
• zmieniamy tryb połączenia telefonu z komputerem z HTC Sync na Disk Drive
• uruchamiamy HxD Hex Editor (jako Administrator pod Vistą/Win7)
• wchodzimy do menu Extra -> Open Disk. W opcji Physical Disk wybieramy Removable Disk, odznaczamy Open as Readonly i naciskamy OK. Pamiętajcie, że trzeba wybrać „Physical Disk” a nie „Logical Disk„, bo to dość ważne dla całego procesu. Akceptujemy ostrzeżenie klikając OK
• idziemy ponownie do menu Extra -> Open Disk Image i otwieramy obraz swojej GoldCard, który przyszedł mailem
• wciskamy OK kiedy zostaniemy zapytani o „Sector Size„. Upewnijcie się, że ustawiliście „512 (Hard disks/Floppy Disks)” i naciśnijcie OK
• jeśli poprawnie wykonaliście powyższe kroki powinniście otrzymać dwie zakładki. Jedna z nich to dysk wymienny „Removable Disk” a druga to obraz GoldCard

  
  

  

  
  

• wybieramy zakładkę z obrazem GoldCard, idziemy do menu Edit -> Select All, następnie znowu do menu Edit -> Copy
• wybieramy zakładkę „Removable Disk„. Podświetlamy offset (linię) 00000000 aż do offsetu (linii) 00000170, włączając w to linie 00000170. Znów idziemy do menu Edit -> Paste Write

  
  

  

  
  

• idziemy do menu File -> Save i akceptujemy ostrzeżenia które się pojawią.

Tym sposobem mamy utworzoną swoją Złotą Kartę. Można przystąpić do dalszej części zabawy.

3. Rom Update Utility

• wyłączamy telefon i wkładamy do niego swoją GoldCard
• włączamy telefon a kiedy się uruchomi podłączamy go do PC w trybie „Disk Drive„
• kopiujemy na kartę SD ściągnięty wcześniej plik rootedupdate.zip
• wyłączamy telefon i odłączamy go od PC
• włączamy go ponownie, jednocześnie przytrzymując przycisk „Back”. Na wyświetlaczu pojawi się napis „FASTBOOT” na czerwonym tle

  
  

  

  
  

• podłączamy telefon do PC i czekamy aż Windows doinstaluje ewentualne sterowniki, napis „FASTBOOT” na telefonie zmieni się na „FASTBOOT USB”

  
  

  

  
  

• uruchamiamy „textruu.exe” który ściągnęliśmy wcześniej i podążamy za wskazówkami ROM Update Utility

  
  

  
  
  
  

  
  

• kiedy zakończy się proces upgrade’u, telefon się zrestartuje i po pewnym czasie zobaczycie standardowy wizard wstępnej konfiguracji telefonu (bądźcie cierpliwi, potrwa to dłużej niż zazwyczaj) – wyłączamy w tym momencie telefon
• kiedy telefon już się wyłączy odłączamy go od PC.

4. Rootowanie HTC Desire

• włączamy telefon, jednocześnie trzymając wciśnięty przycisk „Volume Down”
• na wyświetlaczu pojawi sie napis „HBOOT”

  
  

  

  
  

• wybieramy opcję „RECOVERY” używając przycisków głośności do poruszania się w górę i w dół a przycisku „Power” jako zatwierdzającego wybór.
• kiedy na wyświetlaczu pojawi się czerwony trójkąt podłączamy telefon do PC
• rozpakowujemy archiwum „push_windows.zip” (pobrane wcześniej) a następnie przechodzimy do menu Start -> Uruchom, wpisujemy „cmd” i wciskamy Enter
• w oknie dialogowym wchodzimy do rozpakowanego katalogu „pushfiles„, wpisujemy: „recovery-windows.bat” i naciskamy Enter. Czekamy aż operacja zostanie zakończona

  
  

  

  
  

• po odpaleniu pliku można zauważyć, że na wyświetlaczu telefonu pojawiło się „Recovery Menu”
• wybieramy opcję Wipe -> Wipe Data/Factory Reset
• następnie z tego samego menu wybieramy Flash ZIP from SDCard i „rootedupdate.zip„. Zatwierdzamy wybór. Ten proces zajmie trochę czasu
• kiedy proces flashowania zostanie zakończony nastąpi reboot i… zrobione!

Teraz gdy już mamy roota w HTC Desire, warto pójść za ciosem i od razu zainstalować Apps2SD, umożliwiającą instalowanie aplikacji na karcie zamiast w pamięci telefonu.

Instalacja Apps2SD

• wyłączamy telefon
• wkładamy swoją GoldCard do telefonu i włączamy go
• podłączamy telefon do PC w trybie „Disk Drive„
• kopiujemy ściągnięty wcześniej plik „r1-a2sd-desire-dalvik-fresh-signed.zip” z komputera na GoldCard
• wyłączamy telefon i odłączamy go od komputera
• włączamy telefon, jednocześnie trzymając wciśnięty przycisk „Volume Down”
• na wyświetlaczu pojawi się napis „HBOOT„
• używamy przycisków głośności aby wybrać opcję „RECOVERY” i zatwierdzamy wybór optycznym trackball’em
• na wyświetlaczu pojawi się czerwony trójkąt, w tym momencie podłączamy telefon do komputera
• dwukrotnie klikamy na „recovery-windows.bat” które wypakowaliśmy z archiwum „pushfiles_windows.zip„
• na wyświetlaczu telefonu pojawi się „Recovery Console„
• używając optycznego trackaball’a wybieramy Wipe -> Wipe data/factory reset
• kiedy telefon zakończy działanie wybieramy Wipe -> Wipe cache
• kiedy telefon zakończy działanie, wybieramy Wipe -> Wipe Dalvik-cache
• teraz idziemy do „Flash zip from SDCard” i wybieramy „r1-a2sd-desire-dalvik-fresh-signed.zip„
• kiedy flashowowanie zakończy się, wybieramy komendę „Power Off”
• odłączamy telefon od komputera, a następnie zastępujemy GoldCard swoją normalną kartą do codziennego użytku

Pamiętajcie, aby zrobić kopię wszystkich danych jakie zawiera wasza karta, ponieważ następne kroki spowodują ich wymazanie.

• włączamy telefon, jednocześnie trzymając wciśnięty przycisk „Volume Down”
• na wyświetlaczu pojawi się „HBOOT”
• używając przycisków głośności wybieramy opcję „RECOVERY” i zatwierdzamy wybór przyciskiem „Power”
• na wyświetlaczu telefonu pojawi się czerwony trójkąt, wtedy podłączamy telefon do komputera
• dwukrotnie klikamy na „recovery-windows.bat” które wypakowalismy z archiwum „pushfiles_windows.zip„
• używając optycznego trackball’a wybieramy Partition sdcard -> Partition SD
• wybieramy SWAP=0, EXT2=512 a resztę pozostawiamy w FAT32
• następnie wybieramy z menu „SD:ext2 to ext3„
• wracamy do głównego menu „Recovery Console” i wybieramy „Reboot system now„. Kiedy telefon rozpocznie proces rebootowania odłączamy go od komputera

To wszystko. Mamy teraz na swoim Desire zrobionego root’a razem z Apps2SD.
Ze swojej strony dodam jeszcze, ze chcąc używać Apps2SD najlepiej zaopatrzyć się w kartę SD jak najwyższej klasy, powiedzmy 6. Różnica między klasą 2 a klasą 6 jest zauważalna w codziennej pracy z telefonem, więc warto doinwestować te parę procent ceny karty klasy 2 więcej i kupić kartę klasy 6 lub 4. Swój telefon sprawdzałem na SanDisk class 2 oraz Transcend class 6, różnica jest minimalna, ale w codziennym użytkowaniu każda zwłoka w reakcji telefonu zaczyna być po pewnym czasie denerwująca

Żródło: android.modaco.com

ROM można pobrać z forum.xda-developers.com

via AndroidGuys

To tyle straszenia, jeśli dalej jesteście zdecydowani na zmianę swojej G1 to zapraszam do lektury.

1. Przygotowanie

Przed rozpoczęciem pracy należy się odpowiednio przygotować:

• Naładować baterię do pełna.
• Skopiować wszystkie ważne dane z telefonu. Co prawda kontakty i kalendarz automatycznie synchronizowane są z serwerami Google, ale resztę plików (jak zdjęcia, muzykę, filmy, programy, SMSy etc) trzeba zabezpieczyć kopiując je na kartę pamięci czy do komputera. Pomóc w tym może np. program MyBackup.
• Pobrać ROM z firmwarem, którym zastąpimy nasze obecne oprogramowanie. Dobre zestawienie można znaleźć tutaj. Ja polecam CyanogenMod v4.0.4 (nie mylić z wersją eksperymentalną 4.1.10). Bezpośredni link do pobrania. Ściągnięty plik trzeba umieścić w głównym katalogu na karcie pamięci.

2. Root

Pierwszą czynnością będzie tzw. zrootowanie telefonu czyli mówiąc najprościej, uzyskanie pełnego dostępu do naszej maszynki.

Żeby to zrobić wpisujemy w przeglądarkę internetową telefonu, adres: http://bit.ly/va2pU. Rozpocznie się pobieranie aplikacji o nazwie flashrec-1-1.1-20090904.apk. (wielkość 77.36KB). Następnie klikamy w pobrany plik i go instalujemy. Jeśli są jakieś problemy to najprawdopodobniej nie mamy zaznaczonej opcji Ustawienia>Aplikacje>Pozwól na instalowanie aplikacji spoza Android Market (settings>software>unknown sources).

Uruchamiamy dopiero co zainstalowanego Recovery Flashera. Powinno to wyglądać tak:

Następnie robimy kopię zapasową klikając w „Backup Recovery Image”, a potem uruchamiamy „Flash Cyanogen Recovery 1.4″ i czekamy, aż operacja zostanie ukończona.

Teraz przyszedł czas na sprawdzenie efektów naszych działań. Wyłączamy telefon i uruchamiamy go ponownie równocześnie wciskając klawisze „home” (ten z domkiem) i „power”.
Telefon powinien powitać nas takim okienkiem:

Mamy już dostęp do roota i możemy przejść do drugiego etapu.

Proces rootowania można zobaczyć na poniższym filmie.

3. Instalowanie zmodyfikowanej wersji Androida

Na początek warto zrobić backup. W tym celu najeżdżamy na opcję: „nandroid v2.2 backup” i zatwierdzamy trackballem.

Następnie usuwamy wszystkie dane z telefonu wybierając polecenie: „wipe data/factory reset„.

Teraz już wszystko jest gotowe do zainstalowania nowego firmware. Klikamy: „apply any zip from sd” i zaznaczamy ROM, który chcemy zainstalować. W naszym przypadku będzie to plik o nazwie „update-cm-4.0.4-signed.zip„. Po potwierdzeniu wyboru rozpocznie się flashowanie. Po zakończeniu operacji wystarczy zrestartować telefon – pierwsze uruchomienie może potrwać nieco dłużej niż zwykle.

Na koniec jeszcze zmieniamy język w ustawieniach i już możemy się cieszyć polskim interfejsem oraz wieloma nowymi funkcjami (których odkrywanie pozostawię wam).

 



 

Warto też zainstalować z Android Marketu program CyanogenMod Updater, który umożliwi późniejsze aktualizowanie oprogramowania.

 

Źródła: androidandme.com, ryebrye.com, phandroid.com