• Interfejs użytkownika jest nowatorski, estetyczny i bardzo wygodny. Ekran główny składa się z kwadratowych paneli, które zachowują się jak widgety tzn. zmienia się ich zawartość w zależności od stanu aplikacji za którą odpowiadają.
• Wyświetlacz świetnie reaguje na dotyk, przejścia pomiędzy ekranami są szybkie i efektowne. Wirtualna klawiatura jest porównywalna do tej z iPhone’a i lepsza niż jej Androidowy odpowiednik.
• Mamy tu dwa bardzo podstawowe braki: nie ma opcji kopiuj i wklej (co dziwi gdy weźmiemy pod uwagę, że to Microsoft stoi za najpopularniejszym edytorem tekstu na świecie), a multitasking działa tylko w przypadku aplikacji systemowych, programy niezależnych deweloperów nie mogą pracować w tle
• Aplikacja odpowiedzialna za kontakty pobiera informacje z Windows Live, Exchange i Facebooka (brakuje tu jednak Twittera) podobnie jak w Palmie Pre. Niestety Windows Phone 7 nie ogranicza się tylko do podstawowych danych kontaktowych, ściągając na nasz telefon dziesiątki niepotrzebnych zdjęć i zaśmiecając nimi galerię. Nie da się tego w żaden sposób kontrolować, nie ma opcji filtrowania pobieranych informacji.
• Program pocztowy jest dobry, ale nie idealny. Brakuje podziału wiadomości na wątki, nie ma też zbiorczej skrzynki odbiorczej dla wszystkich podpiętych pod telefon adresów email. Każde nowe konto do dodatkowa ikona na liście aplikacji.
• Przeglądarka internetowa jest świetna, wyposażono ją w karty (jednocześnie można mieć 6 otwartych), które mogą ładować zawartość nawet pracując w tle.
• Telefon nie obsługuje Flasha czy microsoftowej technologii Silverlight, ani nawet HTML5. To chyba jedyny smartfon, na którym nie można oglądać filmów z YouTube.
• Priorytetem przy programie odpowiedzialnym za kamerę była szybkość obsługi i ten cel udało się osiągnąć. Kamera została wyposażona w opcje konfiguracji balansu bieli, efektów specjalnych (sepia, czarno białe zdjęcia etc.), nasycenia kolorów, czułości ISO.
• Microsoft niezbyt się przyłożył do integracji z pakietem Office. Co prawda zarówno Word jak i Excel mają jakieś tam opcje edycyjne, ale nie można zrobić tak podstawowych rzeczy jak zmiana fonta, o kopiuj/wklej nie wspominając.
• Mapy w Windows Phone 7 są niezłe, nie wyróżniają się jednak na tle innych, podobnych aplikacji. Wyposażono je w zdjęcia satelitarne, obsługę GPS, powiększanie za pomocą „pinch to zoom” czy wskazywanie drogi , ale bez nawigacji.
• Jako, że system jeszcze nie trafił na rynek, katalog aplikacji zewnętrznych deweloperów praktycznie nie istnieje. Oczywiście do momentu premiery na pewno coś się pojawi, ale niełatwo będzie dogonić Apple czy Google. Dość oryginalne jest potraktowanie muzyki jako jednej z kategorii Marketplace, nie tak jak w iPhone czy Androidzie gdzie służy do tego osobna aplikacja.

Według Engadgeta, Windows Phone 7 nie wygląda jak w pełni skończony i dopracowany system. Jest obiecujący i miejscami bardzo oryginalny, ale wymaga jeszcze wiele pracy, a czasu nie zostało zbyt wiele. Pierwsze telefony pod jego kontrola mają pojawić się już za kilka miesięcy.

via blog.pavlov.net

via blog.pavlov.net

Więcej informacji statystycznych można znaleźć na stronie AndroLib.

Aktualizacja: Google oficjalnie zaprzeczyło informacji o 20 tys programów w Android Markecie. Według firmy, w tej chwili jest tam tylko 16 tysięcy, darmowych i płatnych, aplikacji.

via Engadget

Droid został wyposażony w:

• 3,7-calowy wyświetlacz dotykowy o rozdzielczości 480 x 854 (format 16:9),
• aparat cyfrowy z matrycą 5 milionów pikseli, autofocusem i podwójnym flashem LED,
• procesor Texas Instruments OMAP3430 550 MHz,
• 256 MB pamięci RAM,
• GPS,
• 802.11b/g Wi-Fi,
• gniazdo słuchawkowe 3,5 mm,
• port micro USB,
• baterię Li-ion o pojemności 1400 mAh, która ma wystarczyć na 385 minut użytkowania lub 270 godzin działania w trybie gotowości.

Metalowa obudowa ma wymiary 60 x 115,80 x 13,70 mm, a całość waży — 169g. (porównywalnie do modelu CLIQ/DEXT, ale dużo więcej niż iPhone 3GS, HTC Hero – 135 g czy Nokia N97 -150 g).

Na blogu Boy Genius Report opublikowano też pierwszą recenzję Droida. Autorzy bardzo entuzjastycznie ocenili nowy model Motoroli, zachwycając się zarówno telefonem jako takim jak i najnowszą wersją Androida, która według nich nareszcie może konkurować z innymi systemami pod względem szybkości działania.

Pełny test znajdziecie na stronie Boy Genius Report, a streszczenie po polsku na Engadget Polska

W dalszej części znajdziecie streszczenie obydwu artykułów. Skupiłem się głównie na opisie podstawowych funkcji i aplikacji, które można znaleźć w Maemo5. Jeśli temat was interesuje, polecam zapoznać się z oryginałami (niestety to opcja dla znających język angielski). Znajdziecie je pod tymi linkami:

• Nokia N900 / Maemo 5 preview – My-Symbian.com,
• Review of Nokia N900′s Maemo5 – Mobile-Review.com.

Screenshoty użyte w tekście pochodzą z powyższych artykułów (umieszczam je za zgodą autorów).

System

Maemo5 to tak naprawdę odmiana systemu Linux Debian z interfejsem Hildon. Ma to wiele istotnych zalet: po pierwsze na świecie jest tysiące deweloperów, którzy nie muszą się uczyć nowego języka, żeby pisać oprogramowanie na tą platformę. Wystarczy, że zapoznają się z API, reszta niewiele się różni od tego co już dobrze znają. Po drugie, przeniesienie aktualnie istniejących aplikacji na Maemo nie będzie zbyt skomplikowane. Poza tym system, jak na Linuxa przystało, jest otwarty i pozbawiony restrykcji. Koniec podpisywania aplikacji jak w Symbianie, można na nim instalować co się chce, mieć dostęp do roota czy nawet skompilować własny kernel.

Interfejs użytkownika

Pulpit

Graficzny interfejs Maemo 5 to kontynuacja tego co znamy z poprzednich wersji wzbogacona o niektóre rozwiązania z platformy S60.
Użytkownik może umieścić na pulpicie skróty do aplikacji, widgety (domyślnie mamy zainstalowane: odtwarzacz mp3, kalendarz, czytnik RSS, prognozę pogody), zakładki (wyświetlane w formie miniaturek stron do których prowadzą) czy kontakty (w postaci zdjęć, a gdy ktoś ma ustawione konto Skype to pojawia się przy nim również kontrolka dostępności).
W przeciwieństwie do N97 i S60v5, nie ma na to wyznaczonych slotów, sami możemy zdecydować gdzie umieścić ikonę kontaktów czy prognozę pogody. Do dyspozycji dostajemy aż 4 osobne pulpity, każdy w pełni konfigurowalny z możliwością ustawienia osobnej tapety i całkiem innej zawartości.

W lewym, górnym roku ekranu znajduje się przycisk spełniający dwie funkcje – Menu i Managera Zadań. Jeśli w tle nie działają żadne programy (ikona w formie 6 kwadracików w 2 rzędach) – przycisk uruchamia Menu czyli listę zainstalowanych aplikacji. Gdy już coś uruchomimy, ikona przybiera formę 2 zachodzących na siebie kwadratów i prowadzi do Managera Zadań -  listy programów aktualnie działających. Wyświetlane są one w formie miniatur z widokiem tego co aktualnie dzieje się w danej aplikacji (w przypadku przeglądarki www będzie to ostatnio otworzona strona, a w odtwarzaczu wideo zmniejszony film – podobnie jak np. w Windowsie Vista). Między programami można swobodnie się przełączać i zamykać je gdy nie są nam więcej potrzebne.

Na górze znajdziemy też Pasek Stanu na którym mamy ikony przedstawiające stan baterii, zegar, poziom sygnału, aktualne połączenia (WiFi, Bluetooth, USB) oraz informacje o aktualizacjach oprogramowania. Po kliknięciu w daną ikonę pokazuje się okno ze szczegółowymi danymi wybranego wskaźnika np. w przypadku baterii zobaczymy ile czasu będzie jeszcze działać.

Personalizacja

N900 został wyposażony domyślnie w 4 tematy: Digital Nature, Harmony, Melody i Nokia Nseries. Zawierają one tapetę (można ja osobno zmienić) i schematy kolorystyczne okien, belek, przycisków etc.

Dość ograniczony jest wybór Profili. W prototypowej wersji N900 można znaleźć tylko dwa: Ogólny i Cichy, bez możliwości tworzenia swoich własnych.

Lokalizacja

Maemo 5 został od razy wyposażony w 17 wersji językowych, w tym Polską.

Lokalizacja obejmuje zarówno interfejs jak i klawiaturę. Co ciekawe można wybrać dwa języki wprowadzania tekstu. Telefon będzie wtedy np. używał równocześnie polskiego i angielskiego słownika.

Aplikacje

Dostęp do wszystkich zainstalowanych programów uzyskujemy po wybraniu przycisku Menu. Aplikacje przedstawione są w formie ikon uporządkowanych według czasu instalacji/aktualizacji. Niestety nie ma możliwości zmiany kolejności, nie da się też tworzyć podfolderów. Ikony programów systemowych pochodzą z S60, więc użytkownicy telefonów z Symbianem łatwo się w tym wszystkim odnajdą.

Przeglądarka internetowa

Maemo5 wyposażone jest w przeglądarkę MicroB pracującą na silniku Mozilli. Sama Mozilla pracuje nad swoją wersją browsera dla Maemo pod nazwą Fennec, ale obecnie dostępna wersja nie dorównuje szybkością aplikacji systemowej.
MicroB ma wbudowaną obsługę Flash 9.4 i technologii AJAX. Strony automatycznie dopasowują się do szerokości ekranu, a żeby powiększyć wystarczy kliknąć dwukrotnie w wybrany fragment lub „narysować” koło palcem na ekranie (ruch w prawo powiększa, w lewo pomniejsza). Podobną funkcję spełnia też klawisz głośności na górze telefonu.

Przeglądarka startuje domyślnie w trybie pełnoekranowym – nie widać Paska Stanu na górze, a belka z adresem na dole, znika zaraz po załadowaniu się strony. Żeby wywołać je z powrotem trzeba kliknąć w prawy dolny róg ekranu.

Obsługa programu jest intuicyjna i nie powinna sprawiać trudności nikomu kto kiedykolwiek miał do czynienia z mobilnymi przeglądarkami. Pasek adresu działa podobnie jak na PC – w trakcie wpisywania podpowiada strony na podstawie informacji z Historii i Zakładek. Spełnia też rolę wyszukiwarki.

Maemo Browser pozwala też na zaznaczanie i kopiowanie tekstu ze stron internetowych. Wystarczy przełączyć program w tryb Kursora Myszki (kliknięcie w lewy dolny róg ekranu) i wtedy można palcem zaznaczyć interesujący nas fragment. Kopiujemy go i wklejamy przy pomocy standardowych skrótów klawiaturowych – Ctrl+C/Ctrl+V.

Z pozostałych funkcji warto wymienić jeszcze auto-uzupełnianie formularzy, manager haseł, download manager z opcją wznawiania pobierania, wyszukiwanie słów na stronie, obsługę kanałów RSS.

Czymś co odróżnia Maemo Browser od konkurencji jest obsługa wtyczek i dodatków – tak jak to mamy w Firefoxie. Niestety na razie trudno coś na ten temat powiedzieć bo ich liczba jest dość ograniczona.

Wszystkie powyższe funkcje są oczywiście bardzo przydatne, ale najważniejszą cechą, po której ocenia się jakość przeglądarki jest szybkość. Na pewno Nokia wykonała tutaj duży krok naprzód w stosunku do wcześniejszych wersji Maemo czy OSS’a z Symbiana, jednak według Eldara nie dogoniła jeszcze WebKitowych browserów z iPhone’a czy Androida. Szybkość renderowania stron, która na początku wydaje się błyskawiczna, maleje wraz z ilością aplikacji działających w tle i czasu od ostatniego restartu. Witryny, ładujące się w 2-3 sekundy, po jakimś czasie potrzebowały aż 10 sekund, żeby w pełni się wyświetlić. Finowie mają więc jeszcze dużo do roboty w tej dziedzinie, ale najważniejsze, że wszystko idzie w dobrym kierunku.

Multimedia

Trudno opisywać opcje multimedialne w oderwaniu od sprzętu, więc w tym dziale więcej można dowiedzieć się o modelu N900 niż o systemie jako takim.

Odtwarzacz muzyki oferuje podobne funkcje jak programy z konkurencyjnych systemów. Obsługuje wyświetlanie okładek płyt, playlisty, sortowanie muzyki według artystów, albumów czy gatunków itp.

Maemo 5 umożliwia odtwarzanie filmów wideo bez konieczności ich specjalnego konwertowania. Pliki dzielone są na trzy grupy: nagrane przez wbudowana kamerę, filmy i wideo zakładki (linki do streamów wideo). Mozna je filtrować według daty lub kategorii. Odtwarzacz bez problemu radzi sobie z formatami 3GPP (H.263), AVI (z DivX/XviD włącznie), Flash Video, H.264/AVC, MPEG-4 oraz WMV.

Galeria nie tylko pozwala na podgląd fotek ale też na ich edycję. Zdjęcia można swobodnie powiększać (gestami takimi jak w przeglądarce internetowej), tagować, wyświetlać w formie pokazu slajdów. Edytor umożliwia obracanie, kadrowanie, usuwanie efektu czerwonych oczu, zmianę rozmiaru, jasności i kontrastu.

Kontakty

Kontakty domyślnie przedstawiane są w formie listy ułożonej alfabetycznie, ale można je również posortować według dostępności (na górze będą ci którzy aktualnie mają włączonego Skype’a czy komunikator) lub daty ostatniej aktywności (połączeń głosowych, internetowych, wiadomości).

Każdy kontakt można uzupełnić szeregiem różnych informacji: kilka numerów telefonów, adresów email, dodatkowych informacji jak adres, datę urodzin etc. Dodatkowo da się podłączyć konta z usług internetowych typu Ovi, Jabber, Google Talk czy Skype, a przy poszczególnych kontaktach pojawią się automatycznie statusy z tych serwisów.

Telefon

Aplikacja Telefon uruchamia się z listą ostatnio przeprowadzonych połączeń i dwoma klawiszami pozwalającymi na wywołanie klawiatury numerycznej lub Kontaktów.

Rozmowy internetowe (Skype) traktowane są identycznie jak normalne, jedyną różnicą jest mała ikona w lewym górnym rogu informująca, że rozmawiamy np. przez Skype. Odbieranie, kończenie czy nawiązywanie połączenia wyglądają dokładnie tak samo.

Wiadomości

SMSy i wiadomości z komunikatorów internetowych obsługiwane są przez jedna aplikację (MMSów niestety na razie nie uwzględniono). Przedstawione są one w formie konwersacji czyli wiadomości od jednego nadawcy zgrupowane są w jednym wątku (podobnie jak w iPhone czy Androidzie).

Nowe SMSy pojawiają się na pulpicie w formie pomarańczowego okienka pop-up.

Email

Klient pocztowy w Maemo 5 obsługuje zarówno konta MS Exchange jak i automatyczną konfigurację serwisów typu Ovi czy Gmail. Bez problemu odczytywane są listy w formacie html, program radzi sobie też z załącznikami umożliwiając ich zapisanie lub otworzenie za pomocą zewnętrznego oprogramowania.

Programy Biurowe

Kalendarz oferuje podobne opcje jak inne programy tego typu. Mamy widoki dnia, tygodnia, miesiąca, dodawanie nowych wydarzeń z przypomnieniami, synchronizację z PC Suite czy innymi telefonami. Nowością jest możliwość posiadania jednocześnie kilku kalendarzy z osobnymi bazami. W N900 skonfigurowane są 3, o nazwach: Urodziny (pobiera automatycznie daty z kontaktów), N900 i Prywatny.
Z Kalendarzem zintegrowany jest Notatnik i Zadania.

Nokia N900 ma też domyślnie zainstalowaną przeglądarkę dokumentów Documents To Go, która pozwala otworzyć pliki typu MS Word, Excel, PowerPoint. (chociaż wg Michała z My-Symbian – Documents To Go trzeba sobie doinstalować)

Jest też aplikacja do odczytywania dokumentów PDF.

Do tworzenia dokumentów tekstowych mamy Notatnik, który pozwala zapisywać zarówno czysty jak i formatowany tekst.

Mapy

Mapy w N900 nie różnią się niczym od tych znanych z telefonów Nokii na Symbianie. Niestety wersja na Maemo5 jest jeszcze niedopracowana i strasznie wolno działa.

Manager Aplikacji

Manager Aplikacji jest w Maemo5 bardziej rozbudowany niż w innych systemach. Służy nie tylko do instalowania i kasowania programów, ale także umożliwia ich pobieranie, informuje o aktualizacjach. Aplikacje można ściągać z tzw. repozytoriów czyli internetowych katalogów z oprogramowaniem. Jedyne co trzeba zrobić to dodać informacje o danym repozytorium do Managera i już można przeglądać jego zawartość.

Nie ma ograniczeń jeśli chodzi o ilość podpiętych repozytoriów, App Manager będzie je wszystkie monitorował i pokazywał listę dostępnych programów podzielonych na kategorie.

Gdy pojawi się nowa wersja zainstalowanego programu, system od razu nas o tym poinformuje za pomocą specjalnej ikony na Pasku Stanu – nie trzeba mieć nawet włączonego Managera Aplikacji. Wystarczy ją kliknąć, żeby pobrać i zainstalować aktualizację.

Podsumowanie

Powyższy tekst to tylko szkic prawdziwego opisu Maemo5. W teorii wygląda całkiem nieźle, trudno jednak wyrobić sobie ostateczne zdanie nie mając w ręce telefonu wyposażonego w ten system.
Pamiętam jak dużo obiecywałem sobie po Symbianie S60v5 i modelu N97. Zapowiedzi robiły wrażenie, ale rzeczywistość dość skutecznie osłabiła początkowy entuzjazm. Czy to samo stanie się z N900? Przekonamy się już niedługo – pod koniec października telefon powinien trafic do sprzedaży.

Zapewne wielu z was opiera swoją decyzje o zakupie G1 (celowo nie używam nazwy Era G1 bo jest bzdurna, a już najśmieszniejsze są teksty typu: „pierwszy na świecie telefon z Androidem – Era G1″) na dostępności i bogactwie dodatkowych aplikacji. Niestety Google jakoś nie ułatwia potencjalnym klientom sprawdzenia czego mogą spodziewać się w ich Markecie.

Na szczęście jak zwykle z pomocą przychodzą fani i oto mamy CYRKET – serwis internetowy w którym możemy swobodnie przeglądać wszystkie aplikacje i gry na Androida. Wszystko działa prawie tak samo jak w telefonie, ten sam podział na kategorie, komentarze, oceny i niestety ten sam brak screenshotów.
Serwis jest świetnym miejscem na zorientowanie się w aktualnej sytuacji na rynku androidowego oprogramowania przez osoby nie posiadające jeszcze odpowiedniego smartfona. Ci co go już mają chyba raczej nie będą Cyrketa odwiedzać zbyt często.

A jeśli już jesteśmy przy programach to polecam ten tekst:
10 programów, które warto mieć w telefonie z Androidem

• obudowa- G1 nie wygląda na urządzenie, które dopracowywano latami. Przypomina raczej prototyp, obudowa jest niedopracowana a klawisze czasem nie reagują na działania użytkownika.
• wyświetlacz- w przeciwieństwie do obudowy, wyświetlacz jest mocną stroną urządzenia. Obraz jest bardzo ostry, obsługa dotykiem wygodna. Żeby wywołać konkretną funkcje na ekranie nie potrzeba dużo siły bo reaguje on na impulsy elektryczne a nie na fizyczny nacisk. Rozdzielczość jest taka sama jak w iPhone czyli 320 x 480 przy trochę mniejszej wielkości ekranu – 3.2 cala
• klawiatura- wysuwana klawiatura ma bardzo dobry rozkład, chociaż przyciski wydają się zbyt płaskie. Pewnym zaskoczeniem jest to, że klawiatura QWERTY to jedyny sposób na wpisywanie tekstu w telefonie, nie ma ekranowej wersji jak w iPhone.
• kamera- pod tym względem G1 nie ma wiele do zaoferowania. Tylko 3 mln pikseli, a zdjęcia pozostawiają wiele do życzenia. Brak flasha tylko pogarsza sprawę. G1 to nie telefon dla amatorów fotografii.
• karta pamięci- telefon obsługuje karty pamięci typu microSD. W zestawie otrzymujemy nośnik o pojemności 1GB, ale, jak donosi Engadget, bez problemu działają karty nawet 16GB.
• dźwięk- obydwaj recenzenci narzekają trochę na jakość dźwieku, który jest trochę za cichy i niezbyt czysty w porównaniu do innych urządzeń tego typu.
• zasięg- niestety tutaj również widać niedociągnięcia. Telefon często gubi zasięg i w testach szybkości połączenia 3G wypadł zdecydowanie gorzej niż iPhone. Widać to na poniższym filmie:

• GPS- to kolejna porażka G1. Znalezienie satelit trwa strasznie długo nieważne czy jesteśmy w pomieszczeniu czy na zewnątrz, a gdy już wszystko zostanie ustawione to bardzo szybko ponownie tracimy zasięg. Nie ma mowy używaniu tego urządzenia jako nawigacji, trzeba jedynie mieć nadzieję, że ta wada zostanie szybko naprawiona.

  

• bateria- G1 został wyposażony w baterię 1150mAh. Teoretycznie jest to porządna bateria i powinna utrzymać urządzenie przy życiu przynajmniej przez cały dzień. Moze tak istotnie być ale pod warunkiem, że mamy wyłączone WiFi. Przy włączonym WiFi telefon nie będzie działał dłużej niż kilkanaście godzin.
• konfiguracja- mocna stroną Androida jest łatwość konfiguracji naszego urządzenia. Wystarczy podać dane naszego konta Google (adres email + hasło) i już możemy korzystać ze wszystkich usług Google jak Gmail, kalendarz czy kontakty. Szybko i bezproblemowo.
• interfejs
  pulpit- to pierwsza rzecz, którą doceniamy w Androidzie. Nie dość, że estetycznie wygląda to jeszcze jest bardzo funkcjonalny. Użytkownik może go dowolnie konfigurować dodając skróty do aplikacji, linki do stron www, kontakty, playlisty etc.

  

• niekonsekwencje – interfejs Androida jest nowoczesny i atrakcyjny ale równocześnie bardzo niespójny. Można by oczekiwać, że podstawowe czynności powinny działać podobnie w każdej aplikacji ale tak nie jest. Gdy np. chcemy usunąć kontakt wystarczy dotknąć go i przytrzymać trochę dłużej a wysunie się menu kontekstowe z opcją usuń. Sposób ten jednak nie działa np. w budziku. Tam trzeba daną pozycję dotknąć krótko, następnie po przejściu do kolejnego ekranu wybrać menu a w nim opcje usuń. Niby niewielka rzecz, ale taka niekonsekwencja może strasznie irytować. Inny przykład – żeby przybliżyć w Google Maps wystarczy skorzystać ze skrótu menu + z, w innych aplikacjach sposób ten już nie działa.
• oprogramowanie- recenzenci dość krytycznie ocenili również wbudowane oprogramowanie, a szczególnie aplikacje przygotowane do obsługi usług Google. Kalendarz oferuje tylko ułamek opcji, które mamy na PC. Jest przystosowany bardziej do przeglądania niż dodawania nowych zdarzeń. Klient poczty nie pozwala na osobne zarządzanie załącznikami typu pdf czy doc. Można je przejrzeć w postaci automatycznej konwersji na html, ale już nie można zapisać w telefonie. Do obsługi kont pocztowych innych niż Gmail służy osobna aplikacja, która w ogóle nie obsługuje załączników.
  Dla odmiany bardzo dobrze oceniono program do wysyłania SMS/MMS. Wiadomości prezentowane są w formie konwersacji. Na jednym ekranie mamy zarówno tekst jak i przesłane pliki multimedialne.

  

Jak widać obydwie recenzje są dość krytyczne zarówno jeśli chodzi o hardware jak i software pierwszego telefonu z Androidem. Jednak ich autorzy podkreślają, że prawdziwą moc tego urządzenia będziemy mogli dostrzec dopiero gdy pojawi się więcej aplikacji niezależnych producentów. To właśnie biblioteka oprogramowania powinna zadecydować o jego sukcesie lub porażce.

Zainteresowanych tematem odsyłam do obydwu recenzji:

The Boy Genius Report
Engadget Mobile