Jeśli chodzi o sam wygląd i wykonanie słuchawki, to nie jest źle. Telefon wyglada solidnie, a metalowe wstawki z przodu i wykonana z tego samego materiału pokrywa baterii, dodają mu charakteru. Ja co prawda preferuje ciemniejsze kolory, ale do jakości wykonania Desire Z nie mogę się przyczepić.

Rozczarował mnie natomiast, mechanizm rozkładania klawiatury. Zrobiony jest porządnie, tak jak cała obudowa. Nie ma luzów i nie wyglada na to, żeby z czasem miały sie pojawić. Niestety sposób otwierania jest beznadziejny. Musimy chwycić górną połowę telefonu i podnieść ją do góry. Nie ma szans, żeby zrobić to szybko, jedną ręką. Trzeba sie wysilić, odpowiednio złapać telefon i uważać, żeby nie wypadł nam z ręki w trakcie „wysuwania” klawiatury. To chyba najgorszy sposób jaki widziałem. Daleko mu do sliderów czy nawet mechanizmu zastosowanego w G1. Skutecznie zniechęcił mnie do korzystania z fizycznej klawiatury w tym modelu.

Sama klawiatura nie jest jednak zła. Duże przyciski z odpowiednimi odstępami sprawiają, że pisze się szybko i praktycznie bezbłędnie. Przeszkadza trochę brak osobnych klawiszy z cyframi, trzeba używać specjalnego przycisku funkcyjnego, żeby je wywołac.

Wyświetlacz ma tą samą przekatną co w modelu Desire – 3,7″ oraz identyczną rozdzielczość – 480×800, ale jakość obrazu w Desire Z jest dużo lepsza. Wszystko pewnie dlatego, że mamy tu wyświetlacz SuperLCD, a nie AMOLED jak u poprzednika. Różnica jest znacząca i Zetce bliżej raczej do iPhone 4 niż do Desire. Co prawda można odnieść wrażenie, że ekran jest trochę mniej kontrastowy, ale za to fonty wyglądają idealnie.

Niestety producent zrezygnował z fizycznych przycisków: home, menu, wstecz. Zamiast tego mamy ich dotykowe odpowiedniki na dole ekranu, podobnie jak np. w modelu Wildfire. Obsługa nie nastręcza jakichś wielkich problemów, ale to nie to samo co realny przycisk, który możemy wybrać bez potrzeby wpatrywania się w ekran. Dziwny wybór w telefonie, który przecież przeznaczony jest dla klientów nieprzepadających za „dotykiem”

Na papierze, również aparat foto w obydwu telefonach, wygląda identycznie – 5 mln pikseli z autofocusem i flashem. Jednak to co dostajemy z modelem Z przewyższa poprzednika o klasę. Wystarczy zobaczyć zdjęcia zrobione obydwoma telefonami HTC (Desire Z po lewej, Desire po prawej) plus dla porównania fotki z iPhone’a 4. Dodatkowo producent dołożył dedykowany przycisk do robienia zdjęć. Nareszcie, bardzo mi tego brakowało w smartfonach HTC.

Oprogramowanie aparatu oprócz standardowych ustawień, oferuje również cały szereg filtrów, których efekty możemy podejrzeć „na żywo” w trakcie robienia zdjęcia.

Możemy też kręcić filmy o jakości HD. Przykładowe wideo znajdziecie pod poniższym linkiem.

HTC Desire Z sprzedawany jest z Androidem 2.2 i nową wersją interfejsu Sense. Przynosi on, oprócz wspomnianych wczesniej filtrów w oprogramowaniu kamery, parę nowych widgetów i aplikacji, obsługę usług HTCSense.com, HTC Like i HTC Hub.
Nie bedę opisywał tutaj wszystkich funkcji interfejsu HTC bo to temat na osobny artykuł. Ograniczę się jedynie do opisania kilku nowych elementów.

HTCSense.com to usługa, która przydaje się w przypadku gdy zgubimy telefon lub zostanie on nam skradziony. Zakładamy konto i po zalogowaniu się na stronie możemy zdalnie uruchomić dzwonek telefonu (np. gdy słuchawka gdzieś nam się w domu zawieruszy), zlokalizować go na mapie, zablokować komórkę lub wyczyścić z niej wszystkie dane.

HTC Likes to odpowiednik Android Marketu przygotowany przez HTC. Nie użyłem go ani razu – wolę oryginał.

HTC Hub to też coś w rodzaju Marketu tyle że zawiera głównie elementy personalizacyjne – tapety, tematy, widgety, dzwonki.

Car Panel to specjalny soft, który ma nam ułatwić obsługę komórki w samochodzie. Oferuje nie tylko dostęp do map czy nawigacji, ale też duże przyciski ułatwiające wybranie połączenia gdy nasz telefon zamocowany jest w uchwycie samochodowym.

Jeśli chodzi o samą nawigację to mamy do wyboru płatną opcję Premium opartą na oprogramowaniu Route 66 lub darmową nawigację Google, która niestety nie działa jeszcze w naszym kraju.
Warto też wspomnieć, że mapy HTC (znajdziemy je pod ikona Locations) zostały zintegrowane z kompasem. Gdy obracamy telefon, mapa dostosowuje swoje położenie do stron świata.

Blocked callers pozwala stworzyć czarną listę kontaktów, których połączenia będą automatycznie blokowane.

Opcje kopiuj/wklej wzbogacono o „lupkę” – pomysł „pożyczony” od Apple. Dodano też więcej opcji wyszukiwania informacji na temat zaznaczonego tekstu – do wyboru mamy wikipedię, google, youtube, tłumacza google i słownik google.

Jest też coś co się nazywa Connected media i pozwala z jednego menu dostać się do muzyki, zdjęć czy filmów wideo.

Przeglądarka www dostała opcję przeglądania wielu stron na osobnych kartach – patent również znany z iPhone’a.

Po rozwinięciu paska powiadomień, pojawia się w nim teraz lista ostatnio używanych programów.

Jest też oczywiście aplikacja, która zamieni nasz telefon w HotSpot czyli udostępni innym urządzeniom internet via WiFi, ale to raczej nic nowego – od dawna mam ten program w Desire.

HTC Desire Z mnie nie zachwycił. Jego wymiary skutecznie niwelują korzyści, które przynosi fizyczna klawiatura QWERTY. Przyznam szczerze, ze z ulgą wróciłem do starego dobrego Desire. Z Zetki przeniósł bym do niego jedynie wyświetlacz i może otwieranie klapki baterii (otworzenie jej w Desire do wygodnych nie należy).

Nie znaczy to oczywiście, że model Z się nie udał. Wśród smartfonów z klawiaturą to na pewno ścisła czołówka i z czystym sumieniem polecam go każdemu, kto nie może żyć bez QWERTY.

O terminie premiery nic jeszcze nie wiadomo, ale znając problemy HTC z dostosowaniem Sense do FroYo, można zakładać, że wcześniej niż na święta, się nie pojawi.

A mnie zastanawia po co ludziom tak wielkie wyświetlacze. Dla mnie taki HTC Desire czy iPhone mają optymalne rozmiary. Ich ekrany są wystarczająco duże żeby wygodnie korzystać z multimedialnych i internetowych opcji, a równocześnie swobodnie móc nosić telefon w kieszeni. 4,3-cala to już monstrum, zresztą porównajcie Droida X z HTC Eris na zdjęciu poniżej.

Ciekawe kto pierwszy przedstawi Androida z 5-calowym ekranem?

via UnwiredView

Mnie jakoś to nie przekonuje. Pół roku na przystosowanie interfejsu do nowego systemu? Przecież Android 2.2 nie jest jakąś wielką rewolucją. Co będzie gdy pojawi się wersja 3.0? Czy wtedy HTC będzie potrzebowało całego roku? We wszystkich wywiadach przedstawiciele firmy zapewniają jak to ściśle współpracują z Google nad nowym oprogramowaniem, a tu wygląda jakby dostali FroYo z xda-developers i musieli wszystko robić od początku.

Kolejny raz widać jak wielkim błędem jest rezygnacja przez Google z projektu Nexus. Jak ma się rozwijać Android skoro producenci nie są w stanie dostarczyć użytkownikom najnowszych wersji oprogramowania. Zanim FroYo trafi do najpopularniejszych telefonów, na rynku pewnie będziemy mieli już od dawna Gingerbread (Android 3.0) i zabawa w nadganianie opóźnień zacznie się od początku. Dobrze, że chociaż niezależni programiści nie próżnują.

via Intomobile

W środku czeka nas jeszcze więcej różnic – Wildfire ma procesor 528 MHz czyli niewiele ponad połowę mocy starszego brata, podobnie wygląda pamięć RAM: 384MB w Wildfire i 576MB w Desire. Reszta parametrów jest porównywalna – 5-megapikselowa kamera z autofocusem i flashem LED, A-GPS, Wi-Fi, Bluetooth 2.1 + EDR, microSD, gniazdo słuchawkowe 3,5mm.

Sprzęt na papierze wygląda całkiem nieźle, a chłopaki z Engadgeta piszą, że jakość wykonania również jest bez zarzutu. Powinien więc być ciekawą propozycją dla mniej wymagających użytkowników, wszystko jednak będzie zależało od ostatecznej ceny. Mówi się o kwotach do 300 Euro (1200zł, 255 funtów), ale to moim zdaniem trochę za dużo. Już teraz można przecież kupić Desire na eBayu za około 260 funtów, a nowy Legend to wydatek rzędu 360 funtów ( na Allegro widziałem go nawet za 1300zł).
HTC Wildfire ma pojawić się w sprzedaży już za kilka miesięcy i wtedy przekonamy się jaka politykę cenową wybierze tajwańska firma. Bez względu jednak na to, czy będzie to 200 czy 300 euro, Nokia może czuć się zagrożona. Dotychczas w tym segmencie rynku niepodzielnie panowały smartfony fińskiego producenta, teraz przybywa mu poważny konkurent z atrakcyjnym produktem i najnowszym oprogramowaniem.

via Engadget, HTC

Pierwszy z nich to następca modelu Hero – ma charakterystyczny, industrialny design, wyświetlacz AMOLED 3,2-cala, procesor 600 MHz, baterię 1300 mAh, 5-megapikselowy aparat z autofocusem, gniazdo słuchawkowe 3,5mm, 512 MB pamięci ROM i 384 MB RAM i obsługuje karty microSD. Jest jeszcze radio FM, GPS, WiFi, Bluetooth 2.1.

Tym co szczególnie wyróżnia Legend od Hero jest, oprócz systemu Android 2.1, obudowa wykonana praktycznie z jednego kawałka aluminium (tak jak w nowych komputerach Apple) oraz zastąpienie kulki trackballa jego optycznym odpowiednikiem.

HTC Legend wygląda naprawdę dobrze i nie wyobrażam sobie, żeby nie odniósł sukcesu na miarę swojego poprzednika. Expansys wycenił go na £390 czyli około 1800zł, a sprzedaż ma rozpocząć się 12 kwietnia. Będzie to najprawdopodobniej drugi po Motoroli Milestone, dostępny w Europie, telefon z najnowszą wersją Androida na pokładzie.

Drugim modelem pokazanym w ramach MWC jest HTC Desire, który przypomina parametrami Nexusa One, ale za to ma normalne klawisze zamiast dotykowych (które podobno sprawiają problemy użytkownikom N1) i taki sam optyczny „trackball” jak w telefonie Legend.

Wyposażono go w procesor Qualcomm 8250 SnapDragon 1Ghz, baterię 1400 mAh, 5-megapikselowy aparat z autofocusem, wykrywaniem twarzy i flashem, wyświetlacz 3,7-cala AMOLED 480 X 800 WVGA, 512 MB ROM, 576 MB RAM, gniazdo kart pamięci microSD, wejście słuchawkowe 3,5mm, GPS. Wszystko oczywiście pod kontrolą Androida 2.1 ubrane w szaty najnowszego Sense.

HTC Desire ma pojawić się w sprzedaży równocześnie z Legend’em w niewiele wyższej cenie – £440 (około 2000zł). Teraz pozostaje nam tylko podjęcie decyzji: co wybrać – nowoczesny design Legend’a czy specyfikację Desire. Innych potencjalnych konkurentów na razie nie widzę.

Na koniec obiecywany na początku film z prezentacją HTC.

szczegółowe dane techniczne: HTC Legend, HTC Desire, zdjęcie tytułowe autorstwa Jee-eM i eF-eM

Krótki przegląd nowego Sense znajdziecie na filmie przygotowanym przez Engadgeta. Na koniec warto jeszcze wspomnieć, że również posiadacze starego dobrego Hero będą mogli pobrać sobie bezpłatną aktualizację na swoje komórki.

via Engadget, HTC

Zapowiedziano też różową wersję kolorystyczną HTC Hero, ale to chyba już mniej nas interesuje.

via Engadget

Firmie HTC, pionierowi na rynku telefonów z tym systemem, na pewno zrzedła trochę mina (a niedługo może być jeszcze gorzej gdy Sony Ericsson pokaże swojego X3/X10/Rachael/Infinity), więc żeby chociaż przez moment przyciągnąć uwagę mediów ogłosiła, że przygotowuje aktualizację oprogramowania dla modelu Hero.

Niestety poza lakonicznym stwierdzeniem na Twitterze, nie podano żadnych dodatkowych danych, a szczególnie daty premiery. Możemy się tylko domyślać, że przygotowania interfejsu Sense pod Androida 2.0 zajmie pewnie trochę czasu.

Ciekawe dlaczego nie wspomniano nic o pozostałych smartfonach tajwańskiego producenta, przecież Magic i G1 mają porównywalną do Hero specyfikacje techniczną.

via Android Central

via Gizmodo