Do Windows Phone 7 też podchodziłem raczej sceptycznie, bo chociaż ładny, to, bez wsparcia producentów, z góry skazany na niepowodzenie. Alians z Nokią wszystko jednak zmienił, najwyższa więc pora przyjrzeć się bliżej systemowi operacyjnemu, który już wkrótce zawita do urządzeń, (jeszcze) największego na świecie producenta telefonów.

Oczywiście na Windows Phone’a z Finlandii nie ma jeszcze co liczyć, minie sporo czasu zanim Nokia coś nam pokaże, a jeszcze więcej zanim wprowadzi to do sprzedaży (obstawiam przyszły rok). Ale od czego jest w końcu HTC, producent, który nie dość, że ciągle coś nowego rzuca na rynek, to jeszcze bardzo chętnie wypożycza swoje słuchawki do testów. W ten sposób w moje ręce trafił model HTC 7 Trophy.

Pierwsze wrażenie po wypakowaniu z pudełka – jest nieźle, taki podrasowany Desire. Fajniejszy kolor (czarny), efektowna srebrna obwódka, podobny, szorstki plastik z tyłu. Wymiary i waga praktycznie identyczne (Trophy jest cięższy o 5g).

Wszystko solidnie wykonane i dobrze dopasowane, żadnych luzów nic nie skrzypi. Na początku trochę zaniepokoił mnie brak fizycznych klawiszy z przodu, ale szybko się przyzwyczaiłem do dotykowych odpowiedników. Zamiast tego mamy za to dedykowany przycisk do obsługi aparatu, służący nie tylko jako spust migawki, ale również włącznik do szybkiego uruchomienia kamery, nawet gdy telefon jest w stanie uśpienia.

Na górze, po lewej jest przycisk power, a obok niego wejście słuchawkowe (tak jak w Desire), jedynie gniazdo microUSB do podpięcia ładowarki/kabla USB umieszczono trochę nietypowo z lewego boku. Wolę gdy jest na dole, bo łatwiej się wtedy korzysta ze smartfonu gdy jest podpięty do komputera.

HTC 7 Trophy to nie najlepszy sprzętowo przedstawiciel rodziny Windows Phone. Patrząc na parametry od razu widać, że to komórka raczej przeciętna, co nie znaczy, że słaba. Mamy tu procesor 1GHz Snapdragon, 512MB pamięci ROM i 576MB RAM, 8GB pamięci wewnętrznej.
Telefon jest szybki, wszystko działa bardzo sprawnie i płynnie, owszem czasem coś dłużej musi się ładować (np. Marketplace czyli Windowsowy AppStore) ale związane jest to raczej z połączeniem internetowym niż sprzętem. W tej laurce jest też jednak łyżka dziegciu – dwa razy telefon odmówił mi posłuszeństwa – przestał reagować na dotyk. Obydwa przypadki miały miejsce na zewnątrz, przy dość niskiej temperaturze i tak do końca nie jestem pewien czy to wada hardware czy też problemy z oprogramowaniem.

Trophy wyposażono w wyświetlacz LCD 3.8-cala. Rozdzielczość nie powala – 480×800 – ale jakość obrazu jest rewelacyjna, podobnie jak czułość na dotyk.

Do fotek i filmów mamy 5-megapikselową kamerę z flashem typu LED i opcją kręcenia wideo 720p plus wspomniany wcześniej dedykowany przycisk z boku obudowy. Interfejs do obsługi, oprócz tego, że elegancki i przejrzysty jak cały Windows Phone 7, oferuje parę dodatkowych ustawień tematycznych: automatyczny, portret, krajobraz, tryb sportowy etc, kilka kolorystycznych efektów: zdjęcia czarno-białe, sepia, negatyw, ustawienie rozdzielczości : od VGA (640×480) do 5MP, 3 tryby autofocusa, możliwość wyłączenia lub wymuszenia lampy błyskowej.

Po zrobieniu zdjęcia, gotowa fotka przesuwa się w górę telefonu, ale nie znika całkowicie. Zostaje około 1 centymetrowy wycinek i wystarczy dotknąć go palcem, żeby zobaczyć efekt naszego pstrykania. Działa to identycznie jak miniatura widoczna w Androidzie czy iOS’ie, przy zachowaniu specyficznego stylu WP7. Pod spodem znajdziecie przykładowe zdjęcia z HTC 7 Trophy.

I jeszcze przykłady efektów dostępnych w aparacie.

O oprogramowaniu mam zamiar napisać osobny tekst, tutaj jedynie wspomnę o dedykowanym sofcie przygotowanym przez HTC.

Całość zebrana jest w tzw. HTC Hub. Po odpaleniu wita nas zegar z animowaną pogodą znany z interfejsu Sense i lista polecanych aplikacji. Nie ma tego zbyt dużo, w sumie naliczyłem około 13 programów i 8 gier. Spośród tych pierwszych, kilka zainstalowanych jest domyślnie w telefonie np. Photo Enhancer (do dodawania efektów do zdjęć), Stocks (notowania giełdowe), Converter do przeliczania różnego rodzaju jednostek miar i Kalkulator, pozostałe można sobie bezpłatnie doinstalować. Szczerze mówiąc nie ma w nich nic specjalnego i bez problemu można znaleźć w Windowsowym AppStorze ich zamienniki. Co do gier, to mamy tutaj sztandarowe tytuły takich firm jak EA czy Gameloft, np. Tetris, Monopoly, The Sims. Niestety wszystkie są płatne i dostępne również przez Marketplace, trudno więc mówić o jakieś wartości dodanej.

Do tego sam Hub uruchamia się za każdym razem z efektowną, ale po kilku razach denerwująca, animacją, która niepotrzebnie przedłuża czas dotarcia do poszukiwanej treści. Szkoda, że nie można jej wyłączyć.

HTC 7 Trophy to bardzo przyzwoity telefon, elegancki i dobrze wykonany, jednak bez fajerwerków. W sam raz dla przeciętnego użytkownika, który chce wygodnie korzystać ze swojego smartfona, ale równocześnie nie łudzi się, że zastąpi on mu lustrzankę, telewizor czy konsolę. Czy warto go kupić? odpowiedź na to pytanie w drugiej części testu.

HP Veer

To miniaturowa wersja Pre. Ma tą samą konstrukcję slidera z pełną klawiaturą QWERTY, podobny wygląd tylko wszystko jest mniejsze. Wymiary tego „smartfonika” to 54.5 x 84 x 15.1mm, jest więc on pół centymetra węższy od Pre, półtora centymetra krótszy i parę minimetrów cieńszy. Róznice niby niewielkie, ale zobaczcie na ponizszym filmie jak malutkie jest nowe dziecko HP (po złożeniu ma wielkość karty kredytowej). Wyposażono go w wyświetlacz 2,6′ o rozdzielczosci 400×320, 5-megapikselową kamerę, 8GB pamieci wewnetrznej i procesor 800MHz Qualcomm MSM7230. Veer z webOSem 2.2 jest naprawdę szybki. Mimo pełnego multitaskingu i kilku aplikacji pracujacych w tle, okna otwieraja się błyskawicznie, a wszystko działa bardzo płynnie.

HP Pre 3

Najnowszy przedstawiciel rodziny Pre, z dużo większym wyświetlaczem (nareszcie) o przekatnej 3,58′ i rozdzielczości 800×480. Okupione to zostało troszkę większymi wymiarami 64 x 111 x 16mm – telefon jest o pół centymetra szerszy od poprzednika, 1 centymetr wyższy ale za to trochę cieńszy.

Jest to pierwszy telefon z webOSem wyposażony w przednią kamerę VGA do wideorozmów, tylna ma 5-megapikseli i opcję kręcenia filmów 720p. Szybkość działania ma zapewnić procesor 1.4GHz Qualcomm Snapdragon MSM8x55 oraz 512MB pamieci RAM. Jest też oczywiście wysuwana klawiatura QWERTY.
Przyznam, że jestem trochę rozczarowany tym, że konstrukcja Pre3 przypomina poprzedników. Oczekiwałem jednak czegoś bardziej przypominajacego iPhone’a – bez zbędnych mechanizmów i fizycznych przycisków. Wydaje mi się, że tego raczej oczekują teraz klienci – wystarczy spojrzeć na popularność komórek Apple czy nawet Samsunga Galaxy S lub HTC Desire. Mam nadzieję, że chociaż użyto lepszych materiałów i nic nie bedzie tym razem skrzypieć.

HP TouchPad

Zawsze mówiło się, że webOS jest stworzony dla tabletów , głównie ze względu na rewelacyjnie rozwiązany multitasking. Motorola pozwoliła sobie nawet skopiować charakterystyczny dla tego systemu widok kart. TouchPad będzie pierwszym urządzeniem, które pozwoli przekonać się nam o tym w praktyce.

Napędzać go ma specjalna, tabletowa wersja oprogramowania oznaczona numerem 3.0.
HP udało się zachować charakterystyczna linię Pre poprzez wyprofilowany, zaokrąglony tył tabletu i plastikową obwódkę. Urzadzenie waży 0,74 kilograma, ma 13,7mm grubości i wyswietlacz 9,7-cala o rozdzielczości 1024×768. W środku znajdziemy procesor 1.2GHz Snapdragon, 16GB lub 32GB pamięci, przednią kamerę do wideorozmów o matrycy 1,3-megapiksela.
Tabletowy webOS różni się trochę od tego komórkowego. Mamy na przykład zupełnie inny system notyfikacji umieszczony w prawym górnym rogu w postaci dymków z paroma niespotykanymi nigdzie funkcjami (zobaczycie je na poniższym filmie). Użytkownik może dopasować do swoich potrzeb wielkość klawiatury ekranowej. Nie zapomniano też o pełnej obsłudze technologii Flash.

Podobnie jak pozostałe urządzenia HP, TouchPad ma opcję bezprzewodowego ładowania za pomocą specjalnej przystawki TouchStone.

Z innych, ciekawych rozwiązań warto wymienić opcje wymiany danych pomiędzy różnymi sprzętami opartymi na webOS. Gdy np. przeglądamy jakąś stronę na tablecie i zapragniemy ją mieć również w telefonie, wstystarczy zetknąć ze sobą oba urządzenia i na komórce otworzy sie ta sama strona.

Niestety w tych wszystkich zapowiedziach zabrakło dwóch bardzo istotnych informacji – cen i dokładnych dat wprowadzenia do sprzedaży. Trudno oceniać szanse TouchPada nie wiedząc ile pieniędzy trzeba będzie za niego zapłacić. Nie wiadomo też jak bardzo HP zaangażuje się w promocję tych urządzeń. Nie bedzie jednak łatwo. Rynek smartfonów wydaje się już podzielony, a Pre mimo prawie 2 letniej obecności na rynku nie zyskał uznania wśród użytkowników. W przypadku tabletów jest trochę inaczej, wciąż na czele jest iPad, a za nim długo długo nic (nawet Galaxy Tab mimo 2mln egzemplarzy wysłanych do sklepów, nie wydaje się poważnym konkurentem). Jednak do lata (a wtedy prawdopodobnie pojawi się TouchPad) dużo może się zmienić głównie za sprawą urządzeń przygotowywanych przez Motorolę i RIM.
Jedno na razie jest pewne, to koniec marki Palm. HP oznaczyło wszystkie webOSowe produkty tylko swoim logiem, nawet pod adresem palm.com słowo Palm praktycznie nie występuje. Szkoda.

via Engadget, HP

Czy Windows Phone 7 ma szanse w starciu z Androidem i iPhone, raczej wątpię. Ofensywa Microsoftu przychodzi trochę za późno, rynek na razie został podzielony i nie widzę zbyt dużo miejsca na kolejny system. Szczególnie, że Phone 7 nie przynosi praktycznie nic nowego. Smartfony o takich parametrach dostępne są już od dawna, samo oprogramowanie też nie wykracza poza obecnie obowiązujące standardy (a wręcz jest nawet trochę opóźnione przez brak „kopiuj wklej” czy multitaskingu). Owszem jest integracja z Xbox Live, ale czy to wystarczający argument żeby przesiąść się na Windowsa? Zapowiedź takich gier jak Need for Speed Undercover, Tetris, Monopoly, The Sims 3, obsługa Zune czy wyszukiwarki Bing, też raczej większych tłumów nie przyciągnie.
Z drugiej strony Microsoft jest zdeterminowany, żeby osiągnąć sukces i ma pieniądze – zapowiada się ciekawa walka o klienta.

Oto krótki przewodnik po smartfonach Windows Phone 7.

Dell Venue Pro

Slider od Della z pełną klawiaturą QWERTY, wyświetlaczem 4,1-cala 480 x 800 AMOLED i 5-megapikselową kamerą.

Bardzo dziwna i mało ergonomiczna konstrukcja.
Przy tak dużym ekranie, wysunięcie od spodu dodatkowej klawiatury zamieni nasz telefon w pilota do telewizora. W jaki sposób to trzymać, żeby wygodnie pisać dwoma palcami? Do tego dochodzi waga ponad 191g – dla porównania dość ciężki iPhone 4 to tylko 137g, a Desire 135g.

HTC HD7

Tu już jest o wiele lepiej. Klasyczny kształt z 4,3-calowym ekranem, ale o rozdzielczości tylko 480×800 (iPhone 4 – 640×960 przy wyświetlaczu 3,5-cala), kamera 5 milionów pikseli z opcją kręcenia wideo 720p, do tego standardowy dla WP7 procesor Qualcomm Snapdragon QSD 8250 1 GHz, 512MB RAM, 8GB pamięci wewnętrznej i ciekawie rozwiązana podpórka, która jak rozumiem ma ułatwić oglądanie filmów z dźwiękiem Dolby® Mobile i SRS surround (lub zamienić naszą komórkę w stojący budzik).

HTC 7 Mozart

HTC 7 Mozart to sprzęt dla amatorów muzyki i komórkowych fotografów.

Tych pierwszych ma przekonać dźwięk stereo surround SRS WOW HD™, tych drugich aparat cyfrowy z matrycą 8 milionów pikseli, lampą błyskową typu Xenon i wideo 720p.
Do tego dochodzi Snapdragon 1GHz, 8GB pamięci i wyświetlacz 3,7-cala 480×800. Wszystko zapakowane w jeden kawałek aluminium.

HTC 7 Trophy

HTC 7 Trophy przypomina wyglądem i specyfikacją model Mozart, ale jego grupę docelową mają stanowić gracze (tak przynajmniej pozycjonuje go HTC). 3,8-calowy wyświetlacz 480×800, Snapdragon, dźwięk stereo surround SRS WOW HD™, 8GB pamięci i aparat cyfrowy 5 milionów pikseli z wideo 720p. Nie ma tutaj Xenona, ale dzięki temu uda się pewnie obniżyć trochę cenę.

HTC Surround

HTC 7 Surround to kolejna propozycja dla melomanów. Ma specyfikację niemal identyczną z modelem Trophy – ekran 3,8-cala 480×800, procesor 1GHz, dźwięk stereo surround SRS WOW HD™, 8GB pamięci i aparat cyfrowy 5 milionów pikseli z wideo 720p. Tym co go wyróżnia jest wysuwany z boku specjalny głośnik i podpórka jak w HD7. Dziwne, że HTC nie włożył tutaj 16GB, w końcu jeśli ma to być narzędzie multimedialne, przydałoby się więcej miejsca na muzykę, klipy czy filmy.

HTC 7 Pro

W ofercie HTC nie mogło też zabraknąć propozycji dla zwolenników fizycznych klawiatur. Ich potrzeby ma zaspokoić model HTC 7 Pro. Jego specyfikacja to kopia poprzednio wspomnianych telefonów, tylko ekran jest trochę mniejszy – 3,6-cala 480×800 i pamięci mamy dwa razy więcej – 16GB. Poza tym nic specjalnego.

LG Optimus 7 / LG Quantum/Optimus 7Q

Dwie propozycje LG są tak nijakie, że wspominam o nich raczej z obowiązku. Optimus 7 to klasyczny, niczym nie wyróżniający się dotykowiec o przeciętnych parametrach – 3,5-calowy wyświetlacz 480×800, 16GB pamięci, Qualcomm Snapdragon QSD 8650 1 GHz, 5-megapikselowa kamera. Jednym słowem nuda. Wersja 7Q ma wysuwaną z boku klawiaturę QWERTY.
Jeśli cena nie będzie dumpingowa, ciężko będzie chyba znaleźć chętnych na te komórki.

Samsung Omnia 7, Samsung Focus

Była już Omnia na WiMo 6.x i Omnia na Symbianie, teraz przyszła kolej na wersję wyposażoną w Windows Phone 7 (na obrazku po lewej). Ma fajne, kanciaste kształty, 4-calowy wyświetlacz Super AMOLED, procesor Snapdragon, aparat 5 milionów pikseli (wideo 720p) i pamięć 8 lub 16GB.
Samsung Focus to prawie takie same parametry, zamknięte w innej, bardziej zaokrąglonej obudowie.
Obydwa telefony są bardzo cienkie (około 11mm) i lekkie – Omnia 7 119g, Focus 110g.

Z wszystkich powyższych, najbardziej podobają mi się modele HTC Surround, HD7 i Omnia 7, ale żaden z nich raczej mnie nie przekona do zmiany obecnie posiadanych telefonów. Szczególnie, że ceny nie wydają się zbyt przystępne. HTC HD7 ma na przykład kosztować prawie 600 euro czyli około 2300zł, a Trophy prawie 2 tysiące złotych. Trochę sporo jak na inwestycję w platformę, której przyszłość jest na razie wielką niewiadomą.

via Microsoft, Engadget

O terminie premiery nic jeszcze nie wiadomo, ale znając problemy HTC z dostosowaniem Sense do FroYo, można zakładać, że wcześniej niż na święta, się nie pojawi.

A mnie zastanawia po co ludziom tak wielkie wyświetlacze. Dla mnie taki HTC Desire czy iPhone mają optymalne rozmiary. Ich ekrany są wystarczająco duże żeby wygodnie korzystać z multimedialnych i internetowych opcji, a równocześnie swobodnie móc nosić telefon w kieszeni. 4,3-cala to już monstrum, zresztą porównajcie Droida X z HTC Eris na zdjęciu poniżej.

Ciekawe kto pierwszy przedstawi Androida z 5-calowym ekranem?

via UnwiredView

A jak Acer i Alcatel

Acer coraz bardziej wydaje się być zainteresowany Androidem i w Hiszpanii pokazał aż 3 nowe modele wyposażone w system Google – beTouch E110, beTouch E400, Liquid e.

Pierwszy z nich to niewielki (wymiary 103.5 x 54 x 13.4, waga 105g), kompaktowy telefon z wyświetlaczem 2,8-cala QVGA, 3-megapikselowym aparatem, procesorem 416MHz, GPS, wyjściem słuchawkowym 3,5mm, radio FM i baterią 1500 mAh. Gdy dodamy do tego jeszcze Androida 1.5, upiększonego specjalną skórką, wyjdzie nam tania komórka sprzedawana raczej w systemie prepaid niż na abonament. Niestety beTouch E110 ma jedną poważną wadę – brak WiFi.

beTouch E400 to elegancki, cieniutki (12mm) smartfon, który wygląda bardziej na odtwarzacz mp3 niż telefon z Androidem 2.1, procesorem Qualcomm 7227 600 MHz, kamerą 3-megapikseli, wyświetlaczem 3,2-cala HVGA i GPSem. Do sprzedaży ma trafić już w kwietniu, w zestawie z 3 różnymi pokrywami baterii.

Liquid e jest następcą znanego już nam Liquida A1, wyposażonego tym razem w najnowszego Androida 2.1 – takiego jak w Nexusie One z animowanymi tapetami, lepszą przeglądarką, nową klawiaturą ekranową i innymi bajerami. Reszta specyfikacji pozostaje praktycznie niezmienna – ten sam procesor Snapdragon 768 MHz, 3,5-calowy wyświetlacz WVGA, 5-megapikselowy aparat z autofocusem. Ciekawe tylko czy Acer ma zamiar zaktualizować oprogramowanie starszego modelu, czy też zostawi jego nabywców na lodzie.

Na fali popularności Androida wypłynąć chce też inny producent telefonów – Alcatel, ze swoim modelem OT-980. Trudno jednak wyobrazić sobie sukces komórki, która wygląda jak podróbka chińskiej podróbki Palma Pre. Zresztą popatrzcie sami na zdjęcia poniżej.

B jak Bada

Samsung pochwalił się wreszcie pierwszym telefonem, który ma pracować na nowym systemie operacyjnym koreańskiej firmy – Bada. Wave ma niczego sobie specyfikację – procesor 1GHz, wyświetlacz 3,3-cala „Super AMOLED” 800×480, aparat cyfrowy 5 milionów pikseli z autofocusem, GPS, Bluetooth 3.0 i 2GB pamięci wewnętrznej, którą można rozszerzyć kartami microSD. Gdyby działał na Androidzie, mówilibyśmy o godnym konkurencie Nexusa One i Desire, a tak szykuje się nam po prostu zwykła komórka o trochę lepszych parametrach.
Bada wygląda jak mieszanka iPhone’a i Androida z elementami Symbiana. Nic nadzwyczajnego, a jeśli weźmiemy pod uwagę mizerną dostępność oprogramowania firm trzecich, to trudno znaleźć cechy Wave’a, które skłoniłyby użytkowników smartfonów do przesiadki na platformę Samsunga.

C jak CLIQ XT

CLIQ XT to kolejny, budżetowy Android od Motoroli, następca modelu CLIQ (w Europie znanego pod nazwą DEXT), który trafi do nas jako Motorola Quench. XT ma parametry porównywalne do poprzednika czyli 3,1-calowy wyświetlacz (ale o większej rozdzielczości), 5-megapikselowy aparat z autofocusem, GPS i interfejs Motoblur, pozbawiono go jednak klawiatury QWERTY. Motorola będzie musiała dać naprawdę atrakcyjną cenę, żeby znaleźć nabywców tej komórki.

D jak Desire

HTC Desire wydaje się jak dotąd najlepszym telefonem z Androidem planowanym na ten rok (a dokładniej na kwiecień). Ma wszystko to co Nexus One, ale w ładniejszej obudowie i z bardziej atrakcyjnym interfejsem. Wisienką na torcie jest cena – £439.99 (2000zł) (wg. sklepu Expansys) to naprawdę niewiele biorąc pod uwagę parametry i możliwości tego smartfonu. Dla porównania dużo słabszy Hero kosztuje £334.99, Motorola Milestone £399.99, Nokia N97 £439.99, Nexus One i Sony Ericsson X10 – £589.99, a iPhone 3GS £799.99. Więcej o telefonie HTC Desire w artykule: HTC na Mobile World Congress 2010.

E jak Eric Schmidt

Google, w osobie Erica Schmidt’a, przeprowadziło najdziwniejszą konferencję w ramach MWC 2010. Zamiast pokazać coś ciekawego, szef giganta z Mountain View dużo mówił o otwartości i łączności, a wszystko przy kompletnym zakazie robienia zdjęć i fatalnej jakości połączenia WiFi.

F jak Flash

Adobe nie przejęło się zbytnio krucjatą antyflashową prowadzoną przez Steve Jobsa i w Barcelonie firma potwierdziła plany wprowadzenia Flash Playera 10.1 na wszystkie możliwe platformy mobilne. W pierwszej połowie roku oprogramowanie ma być obecne w telefonach opartych zarówno na Androidzie jak i Symbianie, Blackberry, WebOsie i Windows Mobile. Kolejnym krokiem będzie wprowadzenie do komórek środowiska AIR, dzięki czemu deweloperzy dostaną całkiem przyzwoite narzędzie do przygotowania multiplatformowych aplikacji. Zobaczcie na filmie poniżej jak to może wyglądać.

ciąg dalszy nastąpi…

korzystałem z informacji i zdjęć pochodzących ze stron Engadget, Acer, HTC, autorem fotki tytułowej jest Mark Bridge

Pierwszy z nich to następca modelu Hero – ma charakterystyczny, industrialny design, wyświetlacz AMOLED 3,2-cala, procesor 600 MHz, baterię 1300 mAh, 5-megapikselowy aparat z autofocusem, gniazdo słuchawkowe 3,5mm, 512 MB pamięci ROM i 384 MB RAM i obsługuje karty microSD. Jest jeszcze radio FM, GPS, WiFi, Bluetooth 2.1.

Tym co szczególnie wyróżnia Legend od Hero jest, oprócz systemu Android 2.1, obudowa wykonana praktycznie z jednego kawałka aluminium (tak jak w nowych komputerach Apple) oraz zastąpienie kulki trackballa jego optycznym odpowiednikiem.

HTC Legend wygląda naprawdę dobrze i nie wyobrażam sobie, żeby nie odniósł sukcesu na miarę swojego poprzednika. Expansys wycenił go na £390 czyli około 1800zł, a sprzedaż ma rozpocząć się 12 kwietnia. Będzie to najprawdopodobniej drugi po Motoroli Milestone, dostępny w Europie, telefon z najnowszą wersją Androida na pokładzie.

Drugim modelem pokazanym w ramach MWC jest HTC Desire, który przypomina parametrami Nexusa One, ale za to ma normalne klawisze zamiast dotykowych (które podobno sprawiają problemy użytkownikom N1) i taki sam optyczny „trackball” jak w telefonie Legend.

Wyposażono go w procesor Qualcomm 8250 SnapDragon 1Ghz, baterię 1400 mAh, 5-megapikselowy aparat z autofocusem, wykrywaniem twarzy i flashem, wyświetlacz 3,7-cala AMOLED 480 X 800 WVGA, 512 MB ROM, 576 MB RAM, gniazdo kart pamięci microSD, wejście słuchawkowe 3,5mm, GPS. Wszystko oczywiście pod kontrolą Androida 2.1 ubrane w szaty najnowszego Sense.

HTC Desire ma pojawić się w sprzedaży równocześnie z Legend’em w niewiele wyższej cenie – £440 (około 2000zł). Teraz pozostaje nam tylko podjęcie decyzji: co wybrać – nowoczesny design Legend’a czy specyfikację Desire. Innych potencjalnych konkurentów na razie nie widzę.

Na koniec obiecywany na początku film z prezentacją HTC.

szczegółowe dane techniczne: HTC Legend, HTC Desire, zdjęcie tytułowe autorstwa Jee-eM i eF-eM

W tym samym dniu do sieci wyciekł zrzut Androida 2.1 i zaraz potem udało się go przenieść do Motoroli Droid.

Pojawiło się też sporo zdjęć lepszej jakości (możecie zobaczyć je np. w galerii Engadgeta) oraz parę krótkich filmów (niestety już zostały usunięte z YouTube – czyżby Google zadziałało?).

Równocześnie mieliśmy coraz więcej plotek na temat daty premiery (5 stycznia według Reutersa) i ceny (najpierw mówiło się o $199 za urządzenie bez simlocka, potem, że to cena z kontraktem T-Mobile), ale jak na razie żadna nie została jeszcze potwierdzona. Podobnie jak twierdzenie, że Nexus One będzie telefonem sprzedawanym tylko przez Google, za pośrednictwem sklepu internetowego i bez simlocka.

Co więc, w tej chwili, wiemy na pewno:

• Google rozdało swoim pracownikom telefon pod kodową nazwą Nexus One wyprodukowany przez HTC, wyposażony w Androida 2.1 i o budowie przypominającej iPhone. Cały przód zajmuje ekran, nie ma żadnych fizycznych klawiszy ale jest za to trackball
• Telefon obsługuje częstotliwości GSM/GPRS/EDGE 850/900/1800/1900, HSUPA, HSDPA, ma 802.11b/g WiFi i Bluetooth 2.1 + EDR
• Pamięć można rozszerzyć kartami microSD

Czego możemy się domyślać:

• Nexus One wygląda na odmianę modelu HTC Dragon/Passion/Bravo co może sugerować wyświetlacz AMOLED 3,7-cala, procesor Snapdragon 1GHz i 5-megapikselowy aparat cyfrowy z autofocusem i flashem typu LED
• Spodziewać się też możemy akcelerometra, kompasu, dwóch mikrofonów (jeden do redukcji szumów z otoczenia), grafiki OpenGL ES 2.0

Reszta informacji pojawiających się na różnych blogach to na razie tylko spekulacje. Pozostaje nam czekać na oficjalne informacje od Google, które od momentu opublikowania krótkiej notki na blogu (o której pisałem wcześniej) milczy jak zaklęte.

via TechCrunch, Engadget, Google (linki w tekście)

Acer wyposażył swój telefon w zmodyfikowany przez siebie system Android 1.6. Zmiany polegają głównie na dodaniu paru programów i widgetów. Użytkownik dostanie więc interfejs znany z modeli tzw. „Google Experience” wraz podstawowymi aplikacjami Google takimi jak Mapy, Gmail, Android Market, YouTube, Google Talk, ale aktualizacje firmware będą pochodziły od Acera.

Najbardziej widocznym usprawnieniem interfejsu są efektowne przeglądarki multimediów (po lewej) i zakładek (po prawej), umieszczone na skrajnych pulpitach. Ich działanie można zobaczyć na filmie pod koniec tekstu.

Kolejną zmianą w stosunku do standardowego Androida jest możliwość synchronizacji naszych kontaktów z Facebookiem czy Flickrem za pomocą narzędzia Acer Social Networking. Widzimy wtedy w książce adresowej, statusy naszych znajomych pobrane z tych serwisów.

Jeśli chodzi o programy zainstalowane domyślnie przez Acera, to mamy tu:

• Documents To Go – do przeglądania dokumentów typu Office, ale bez mołziwości edycji
• RoadSync – do synchronizacji poczty i kalendarza za pomocą protokołu Microsoft Exchange ActiveSync
• Liquid Media Server – umożliwiający przeglądanie na komputerze multimediów z telefonu za pośrednictwem WiFi.
• nemoPlayer – odtwarzacz multimediów
• Spinlets – aplikacja do obsługi serwisu o tej samej nazwie, umożliwiającego m.in. streaming muzyki
• urFooz – kolejny program do obsługi serwisu internetowego, tym razem pozwalającego na tworzenie avatarów itp.
• Acer Share – pozwalający na wysyłanie zdjęć bezpośrednio z telefonu na Facebooka czy do Flickra

Acer Liquid powinien pojawić się w sprzedaży jeszcze w tym roku, jednak producent nie podał jeszcze dokładnej daty. Ceny również nie znamy, ale jeśli telefon ma okazać się sukcesem to powinna być dość atrakcyjna.

Liquid właściwie nie oferuje niczego nowego wśród telefonów z Androidem. Owszem mamy tu niezły procesor i całkiem spory wyświetlacz o dużej rozdzielczości, ale czy to wystarczy by zainteresować większe grono klientów? Ciężko będzie się przebić w towarzystwie HTC z jego niesamowitym interfejsem czy Motoroli z Androidem 2.0, marką i mediami za sobą. Acerowi przydałaby się dobra cena lub udana współpraca z operatorami w przeciwnym wypadku zginie w tłumie podobnych do siebie smartfonów.

Źródła: the unwired, android.hdblog.it